Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2012/10082 K.2013/4141

Davacı, murisi, iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir. Hükmün davacılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 23.08.2001 tarihinde meydana gelen trafik iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

İnsan yaşamının kutsallığı çevresinde işveren, işyerinde işçilerin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu İş Kanununun 77. maddesinin açık buyruğudur.

Mahkemece davacılar murisinin ölümü ile sonuçlanan kazanın, sigortalının kusurlu davranışı sonucu meydana geldiğinin kabulü ile davanın reddine karar verilmiş ise de eksik inceleme ve araştırma ile bu sonuca varıldığı anlaşılmaktadır.

Davacılar murisinin, beyaz eşya tamir ve bakımların yapıldığı iş yerinde yardımcı servis elemanı olarak çalıştığı, olay günü işverence; işyerinde teknisyen olarak çalışan davalı ...’un kullanımına verilen kamyonet ile gün içerisinde servis hizmetlerine gidilmesi sırasında, aracın kontrolünün kaybedilerek takla atması ile araç içindekilerin yola savrulmaları ile davacılar murisinin ölümü davalı ...’un ise yaralanması ile sonuçlanan trafik iş kazasının meydana geldiği dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.

Trafik iş kazasının araç sürücüsünün tam kusurlu eylemi ile meydana geldiği uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık kaza sırasında aracın sürücüsünün kimliğine ilişkindir. Mahkemece davacılar murisinin araç sürücüsü olduğunun kabulü ile sonuca gidilmiş ise de varılan bu sonuç eksik inceleme ve araştırma sonucu olmakla isabetli olmamıştır.

Gerçekten aracın davalı ...’un kullanımına tahsislendiği dosya içerisinden belli olduğu gibi, yaşça ve kıdemce önde olması nedeniyle bu durum hayatın olağan akışına da uygundur. Öte yandan kaza sonrası araç resimleri incelendiğinde aracın şoför mahallinin kısmen, yolcu bölümünün ise tamamen ezildiği anlaşılmaktadır. Davacılar murisinin ölüm nedeni otopsi tutanağında, kafatasının sağ bölümünün tümden göçmesine bağlı kafa travması ve beyin ezilmesi olarak açıklanmıştır. Davalı ... ile ilgili olarak olay sonrası düzenlenen adli raporda ise hayati tehlikeye yol açmayacak düzeyde yaralardan söz edilmektedir.

Hal böyle olunca kaza sırasında aracın sürücüsünün tespitinde, araçtan fırlayan kazalıların kaza sonrasında bulundukları yer kadar, kaza sonucu araçtaki hasar durumunun ve kazalılarda kaza nedeniyle ortaya çıkan tıbbi bulguların da dikkate alınması gerektiği açık ve seçiktir.

Mahkemece yapılacak iş; Olay yeri inceleme tutanağı, otopsi raporu, davalı ... hakkında düzenlenen adli rapor ve özellikle kaza sonrası aracın durumuna ilişkin resimler de incelenmek suretiyle, mevcut bulgulara göre araç sürücüsünün tespitinin tıbben ve teknik olarak mümkün olup olmadığına ilişkin olarak, konusunda uzman tıp doktoru ile trafik ve iş güvenliği uzmanlarından oluşacak bir heyete konuyu yeniden yukarıda açıklandığı biçimde inceletmek, verilen rapor dosyadaki bilgi ve belgelerle birlikte değerlendirilerek ve sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile ... şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacılar vekilinin temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.