KÜNYE
21. Hukuk Dairesi 2012/12001 E., 2013/19351 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Ekim 2013
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
313 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Davacı, davalılardan iş verene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
KARAR
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,
2- Dava, davacının davalıya ait işyerinde 01/04/1989-31/12/2000 ve 01/01/2011- 30/11/2005 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak geçen aralıksız çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece "davanın kısmen kabulüne, davacının davalı işverene ait iki tuğla fabrikasında çalışılan dönemde kuruma bildirilen günler dışında 169 gün daha hizmet akdine dayalı olarak çalıştığının tespitine, fazlaya dair hizmet tespiti taleplerinin zaman aşımı nedeniyle reddine, davacının eksik günlere ilişkin primlerinin ödettirilmesi talebinin reddine," karar verilmiştir. Davanın kısmen kabulüne karar verildiğinden temyiz eden davalılar yararına da maktu vekalet ücreti olarak 1.200.00.- YTL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, sadece davalı SGK yararına hükmedilen vekalet ücretinin davalı işverenden tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesindeki 1086 sayılı Kanun'un temyize dair hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine ilişkin düzenleme karşısında, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 21. Hukuk Dairesi, E. 2012/12001, K. 2013/19351, 25 Ekim 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama