Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2012/12364 K.2012/14127

Davacı, 01/06/1996-09/12/2011 tarihleri arasında Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava davacının, 01/06/1996 tarihinden dava tarihi olan 09/12/2011 tarihine kadar, (5 günlük SSK'lı çalışmalar dışlanarak) tarım ... sigortalısı olduğu sürenin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulü ile davacının 01/05/1996—30/04/2008, 01/06/2008--30/09/2008 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa hükümleri gereğince tarım ... sigortalısı olduğunun, 01/10/2008—10/12/2011 tarihleri arasında 5510 sayılı yasanın 4/B-4 maddesi gereğince sigortalı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

HMK 26. (HUMK. nun 74) maddesi gereğince hakim, kural olarak iki tarafın iddia ve savunmaları ile bağlı olup talepten fazlasına hüküm veremez.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının 1996-2009 yılları arasında düzenli prim kesintilerinin bulunduğu, ilk prim kesintisinin 22/04/1996 tarihinde yapıldığı, 07/03/2011 tarihinde tarım ... sigortalısı olarak tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Davacı, 01/06/1996 tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olduğunu talep ettiği halde mahkemece HMK 26. (HUMK. nun 74) maddesine aykırı olarak talep aşılmak suretiyle 01/05/1996 tarihinden itibaren, ayrıca davacı 07/03/2011 tarihinde tescil edilmiş olup, bu tarihten sonrasında hukuki yararı bulunmadağı halde bu dönemide kapsayacak şekilde dava tarihine kadar tespite karar verilerek davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi ve yargılama giderinin HMK/326 maddesine göre kabul ve red oranları gözetilerek taraflar arasında bölüştürülmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı HMK'nun 370/2. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.