Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2012/1561 K.2013/7109

Davacı, maluliyet oranının tespitiyle 07/03/2007 tarihinden itibaren sürekli iş göremezlik ödeneğinin ödenmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

Dava, davacının maluliyet oranının tespiti ve 07/03/2007 tarihinden itibaren sürekli iş göremezlik ödeneğinin ödenmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulü ile, davacının 24/11/2004 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle meslekte kazanma gücünü %67 oranında kaybettiğinin ve 07/03/2007 tarihinde sürekli iş göremezlik ödeneğine hak kazandığının tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, 21/11/2004 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu Sosyal Güvenlik Kurumu Sağlık ve Maluliyet İşlemleri Dairesi Başkanlığı'nca davacının sürekli iş göremezlik derecesinin %2.1 olarak tespit edildiği, 15/01/2008 tarihli Yüksek Sağlık Kurulu kararında davacının maluliyet oranının %2.1 olduğunun, Selçuk Üniversitesi Meram Tıp fakültesi'nin 13/05/2009 tarihli raporunda davacının özürlülük oranının % 45 olduğu,

Adli Tıp Kurumu Başkanılığı Konya Şube Müdürlüğü'nün 09/03/2010 tarihli raporunda davacının %9.3 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiği, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu'nın 15/12/2010 tarihli raporunda davacının %67 oranındaki maluliyet oranının sürekli olduğunun belirtildiği bildirildiği, davacının maluliyet oranına ilişkin çelişkinin usulüne uygun olarak giderilmeden karar verildiği anlaşılmıştır.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa'nın 95. maddesidir. Anılan maddeye göre, "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usul ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usulüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri

içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir.

Usulüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek Hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usulüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde,

durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır”.Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Yapılacak iş;davacının sürekli işgöremezlik oranının tespiti bakımından dosyada mevcut raporlar arasındaki çelişkiyi giderecek şekilde son kez olarak Adli Tıp Genel Kurulundan rapor almak ve çıkacak sonuca göre karar vermekten ibarettir. Mahkemece yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde,davalı SGK Başkanlığı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.