Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2012/16987 K.2013/4926

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici nedenlere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine, 2-Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulü ile, 13.009,78 TL maddi tazminatın ve 2.000,00 TL manevi tazminatın 21.11.2005 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir. İş kazası nedeniyle tazminat alacağı haksız fiile dayalı olup, faiz başlangıcı tazminatı doğuran zararlandırıcı olay tarihidir.

Somut olayda, dava konusu iş kazasının 21.11.2005 tarihinde meydana geldiği, dava dilekçesinde iş kazası nedeniyle 8.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesinin talep edildiği, 31.07.2007 tarihli açıklama dilekçesi ile 2.000,00 TL manevi ve 6.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesinin talep edildiği, 22.02.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebinin 20.046,82 TL olarak artırıldığı,

davacı tarafça, açıklama dilekçesi ile maddi ve manevi tazminata dava tarihinden itibaren faiz talep edilmesine rağmen, mahkemece, 6100 sayılı HMK’nun 26.(HMUK 74. madde) maddesinde düzenlenen taleple bağlılık ilkesine aykırı bir şekilde hüküm altına alınan maddi ve manevi tazminat miktarlarına kaza tarihi olan 21.11.2005 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK'nın geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.