Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2012/18863 K.2013/22201

Davacı, 01/06/2011 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanmasına karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirci nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava, davacının 01.06.2011 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının prim borcunun tamamının ödendiği tarihi takip eden aybaşı olan 01.04.2012 tarihinden itibaren yaşlılılk aylığı bağlanmasına karar verilmiştir.

Davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru ise de; davanın kısmen kabulüne karar verilmesi nedeniyle karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’ne göre davalı yararına 1.200,00 TL avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ayrıca davacının tahsis talep tarihinde Kuruma prim borcu olduğu anlaşıldığından, davacı lehine vekalet ücretine ve davalı Kurum aleyhine yargılama giderlerine hükmedilmemesi gerekirdi.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’un 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.