Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2012/1920 K.2013/9834

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dava, davacının 30/09/1983-01/04/1988 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde hizmet akdine dayalı olarak geçen ve Kuruma kayıt ve tescil edilmeyen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, tanık sözlerine dayanılarak dava kısmen kabul edilerek, davacının 01/06/1985-01/04/1988 tarihleri arasındaki döneme ilişkin tespit isteminin kabulüne karar verilmiştir.

Yapılan incelemede mahkemece gerekçeli kararda açıklanmış olmakla birlikte kısa kararda "Davanın kısmen kabulüne" karar verildiği, tesbit hükmünün hangi süreleri kapsadığının belirtilmediği, hükmün açık (yazılı) olmadığı anlaşılmaktadır. Kabule göre ise davalı işverence davacı çalışmasının, 01/06/1985 tarihinde verilen işe giriş bildirgesi ile bildirilmiş olup, 12/04/1988 tarihine kadar kısmi bildirimler yapıldığı görülmektedir.

Davacı çalışmasının fiili bir çalışma olup olmadığının tespiti bakımından yapılacak iş, davanın nitelikçe kamu düzenine ilişkin olduğu gözönünde tutularak davacı ile birlikte çalışan ve ... prim bordrolarında adı geçen kayıtlı kişilerden bu kişilere ulaşılamaz yahut ifadeleri yeterli bulunmaz ise benzer işi yapan işverenlerin kayıtlarına geçmiş kimselerin tespit edilerek anılan kişilerin bilgilerine başvurulmak ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Hukuk Genel Kurulu'nun 16/06/1999 gün 1999/21-510-527, 30/06/1999 gün ve 1999/21-549-555, 05/02/2003 gün 2004/21-35-64 E. ve K. 15/10/2003 gün ve 2003/21-634-572 E. K. sayılı kararları da aynı yöndedir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, davalılardan Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.