Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2012/19321 K.2013/7390

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle, yaşlılık aylığı bağlanmasına, biriken aylıkların faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün taraf vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

1)-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının davalı işveren nezdinde geçen ve kuruma bildirilmeyen 15/08/1979 tarihinden itibaren 29 günlük sigortalı çalışmalarının tespitine ve emekli aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının Şenkaya Orman İşletme Müdürlüğü iş yerinden 1979 yılı Ağustos ayında 19 gün ve Eylül ayında 10 gün olmak üzere toplam 29 gün çalışmasının bulunduğu bu çalışmalarının hizmet akdine dayalı fili çalışma olduğundan 506 sayılı yasanın 2/1 maddesine göre sigortalı sayılması gerektiği, ancak davacının yaşlılık aylığını 47 yaşını doldurduğu tarih olan 01.07.2011 tarihinde hak edebileceğinden ve dava tarihi itibariyle hak etmediğinden bu talebi yönünden davanın reddine karar verilmiş ise de varılan bu sonuç emeklilik süresine esas sigortalılık başlangıç tarihi yönünden yerinde değildir.

506 sayılı Yasa'nın 108/1 maddesine göre malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarının uygulanmasında nazara alınacak sigortalılık süresinin başlangıcı, sigortalının, yürürlükten kaldırılmış 5417 ve 6900 sayılı kanunlara veya bu kanuna tabi olarak ilk defa çalışmaya başladığı tarihdir.

Tahsis işlerinde nazara alınan sigortalılık süreleri, bu sürenin başlangıç tarihi ile, sigortalının tahsis yapılması için yazılı istekte bulunduğu tarih, tahsis için istekte bulunmuş olmayan sigortalılar için de ölüm tarihi arasında geçen süredir. 506 sayılı Yasa’nın 60/G maddesine göre 18 yaşından önce malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi olanların sigortalılık süresi, 18 yaşını doldurdukları tarihte başlamış kabul edilir.

Ancak, bu tarihten önceki süreler için ödenen Malullük, Yaşlılık ve Ölüm Sigortaları primleri, prim ödeme gün sayılarının hesabına dahil edilir. Genel kural bu olmakla birlikte 506 sayılı Yasa’ya 2564 sayılı Yasa ile eklenen geçici 54. maddeye göre 01/04/1981 tarihinden önce malüllük, yaşlılık, ölüm sigortalarına tescil edilmiş olanlar hakkında 60. maddenin G fıkrası uygulanmaz.

Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda 506 sayılı Yasanın 60/G maddesi uyarınca davacının çalışmasının 18 yaşını ikmal ettiği 01.07.1982 tarihinde başladığının kabulü gerektiği belirtilerek davacının sigortalılık süresi hesaplanmış ise de , yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda davacının çalışmasının 01.04.1981 tarihinden önce olması nedeni ile 506 sayılı Yasanın 60/G maddesinin uygulanamayacağı düşünülmeden sigortalılık süresinin başlangıcının işe başlama tarihi yerine 18 yaşını doldurduğu tarih olan 01.07.1982 olarak kabul edilerek sonuca gidilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.