Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2012/19384 K.2013/14745

Davacılar, iş kazası sonucu maluliyetten doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle, 450.785,62 TL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan alınarak müştereken ve müteselsilen davacılara verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalılar vekillerince istenilmesi ve davalılardan ... ile ... vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 09/07/2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti.

Duruşma günü davalılardan ... ve ... vekili Av. ... ile karşı taraf vekili Avukat ... geldiler.Diğer davalı adına gelen olmadı.Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü, ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalılar ... ve ...’ün tüm davalı ... Sigorta AŞ’nin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 23.12.2001 tarihinde meydana gelen trafik iş kazası sonucu yardıma muhtaç % 100 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalı ile eşinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece: Sigorta şirketinin sorumluluğu poliçe limiti ve maddi tazminatla sınırlı olmak üzere, davacıların maddi ve manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Yerel mahkemenin manevi tazminatın takdiri ile temyiz edenin sıfatı dikkate alındığında, maddi tazminatın belirlenmesine ilişkin hükmünde isabetsizlik yoktur, davalı Sigorta şirketinin poliçe limitleri ile sınırlı olarak maddi tazminattan sorumlu tutulması da isabetlidir. Ne var ki, davalı sigorta şirketinin poliçe limitleriyle sınırlı olarak sorumlu olduğu kabul edilmek suretiyle hüküm kurulduğuna göre, yargılama harç ve giderlerinden de aleyhine hüküm kurulan miktar nazara alınarak sorumlu tutulması gerekirken diğer davalılarla birlikte yargılama harç ve gideri ile avukatlık ücretinin tamamından müteselsilen sorumluluğu yoluna gidilmesi de isabetsizdir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.