Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2012/20453 K.2012/22861

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/04/1996-19/02/2000 tarihleri arasında askerlik süreler hariç çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 1.4.1996 - 19.2.2000 tarihleri arasında davalı işverene ait ... yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile davacının 1998/2. döneminde 15 gün, 1998/3 döneminde 90 gün, 1999/1 döneminde 60 gün, 1999/2 döneminde 60 gün, 1999/3 döneminde 120 gün çalışmış olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belelerden; 3.5.1977 doğumlu olan davacının, 21.2.1997 – 23.8.1998 tarihleri arasında askerlik yaptığı, davalı işyerinin 1.11.1997 tarihinde 506 sayılı Kanun kapsamına alındığı, davalı işyerinden davacı adına 1.11.1998 tarihinde işe giriş bildirgesinin verildiği, 1.11.1998 – 2.1.2000 tarihleri arasında davacının çalışmalarının kısmi olarak bildirildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda, davacının askerliği 23.8.1998 tarihinde sona erdiğinden ve terhis niteliğinde izinli olduğuna dair delil bulunmadığından, davacının 1998/2. dönemdeki çalışmalarının en erken 24.8.1998 tarihinde başlayacağı ve en fazla 8 gün olacağı, 1999/3. dönemdeki çalışmalarından 60 gün çalışmasının Kuruma bildirilmesi karşısında; bildirilmeyen çalışmalarının 60 gün olacağı anlaşılmasına rağmen; Mahkemece 1998/2. dönemde 15 gün, 1999/3. dönemde 120 gün çalışmış olduğu şeklinde tespite karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.