Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2012/23231 K.2013/5778

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dava, davacının 07/01/2002 - 05/11/2007 tarihleri arasında davalı ... yanında geçen hizmetinin tespiti istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece, Davanın kısmen kabulüne, ... sigorta sicil numaralı davacı ...'ın, ... sigorta sicil numaralı işveren davalı Ayaskent Belediye Başkanlığı nezdinde bir hizmet akdine dayalı olarak 13/01/2003-14/03/2007 tarihleri arasında asgari ücret alarak toplam 1325 gün çalıştığı fakat bu çalışmasının davalı Kuruma bildirilmediği anlaşıldığından davacının bildirilmeyen bu çalışma sürelerinin sigortalı çalışma olarak tespitine, davacının yukarıda belirtilen tarihten önceki çalışma süresi talebi yönünden davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2- Mahkemece verilen kararın hüküm kısmının 5. bendinde yargılama giderleri ile ilgili olarak peşin harç ve başvurma harcı da dahil edilerek hesaplanan toplam 325,10 TL yargılama giderinin davanın kabul edilen kısmı dikkate alınarak belirlenen 162,55 TL'sinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine ve kalan kısmın davacı üzerinde bırakılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunu'nun 36. maddesine göre Kurumun harçlardan bağışık olduğu göz ardı edilerek yargılama gideri içerisine peşin harç ve başvuru harcının da dahil edilmesi usul ve Yasa'ya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.