Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2012/8290 K.2012/8156

Davacı, Kurum tarafından fazladan hesap edilen primlere ilişkin gecikme zammının ve idari para cezalarının iptaline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, yargı yolu yanlışlığı nedeniyle davanın reddine karar vermiştir. Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

Dava, davacı şirketin eksik işçilik bildirimi nedeni ile prim aslı ve gecikme zammı borcu bulunmadığının tespiti ile kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece yargı yolu yanlışlığı nedeni ile dava dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

506 sayılı Yasanın 134. maddesinde; bu Kanunun uygulanmasından doğan uzlaşmazlıkların yetkili İş Mahkemelerinde veya bu davalara bakmakla görevli mahkemelerde görüleceği bildirilmiş, paralel düzenlemeye 5510 sayılı Yasanın 201. maddesinde de yer verilmiştir.

506 sayılı Yasanın 79 maddesinde işverenin Kurum tarafından tebliğ edilen prim borcuna karşı tebliğ tarihinden itibaren bir ay içinde Kuruma itiraz edebileceği, itiraz takibi durduracağı, Kurumca itirazın reddi halinde, işverenin kararın tebliğ tarihinden itibaren bir ay içinde yetkili iş mahkemesine başvurabileceği belirtilmiştir.

Somut olayda davacının isteminin kurum tarafından 506 sayılı Yasanın 79. maddesine göre resen tahakkuk ettirilen prim borcu ve gecikme zammının iptali istemine ilişkin olduğu 21.12.2011 tarihli dilekçeden anlaşılmaktadır. Bu nedenle mahkemece işin esasının incelenerek çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, uyuşmazlığın idare mahkemesinin görevine girdiği gerekçesi ile dava dilekçesinin görev nedeni ile reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.