Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2012/9764 K.2013/15391

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 22/06/2005-30/04/2008 tarihleri arasında çalıştığının tespitiyle sigortalılık başlangıç tarihinin 22/06/2005 olduğuna karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir. Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dava, davacının davalıya ait işyerinde 22.06.2005-30.04.2008 tarihleri arasında geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışma sürelerinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Toplanan delillerden davanın reddine karar verilmesi doğrudur.Ancak kendisini vekille temsil ettiren davalı Kurum ve davalı işveren yönünden aynı gerekçe ile (davanın sübut bulmadığından) ret kararı verilmesine rağmen her bir davalı için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmiştir.Karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T ’nin 3.maddesinin 2.bendi uyarınca "Müteselsilen sorumlu olanlar aleyhine açılan davanın reddinde, ret sebebi ortak olan davalılar vekili lehine tek, ret sebebi ayrı olan davalılar vekili lehine ise her ret sebebi için ayrı ayrı avukatlık ücretine hükmolunur” kuralına aykırı olarak davalılar lehine ayrı ayrı avukatlık ücreti takdir edilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı HMK 370/2 .maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.