Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2013/12911 K.2014/13390

Davacı, maluliyet aylığına hak kazandığının tespitiyle aylık bağlanmasına karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir. Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dava, iş kazası kolundan gelir bağlanması istemine ilişkindir. Mahkemece, ispatlamadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden,davacının, 18.8.1979 tarihinde dava dışı C. E.'ye ait işyerinde çalışırken trafik iş kazası geçirerek %46 oranında malul kaldığını iddia ettiği,Mersin İş Mahkemesinin 1980/20 Esas,1981/151 Karar sayılı kesinleşmiş karar örneği bulunmayan karar suretine göre 18.8.1979 tarihinde gerçekleşen trafik-iş kazası sonucu davalılar C. E.C.M.,İ. K. ve M.

K.'un davacıya maddi ve manevi tazminat ödemelerine karar verildiği,kararda 19.12.1979 tarih, 297/46 sayılı müfettiş raporu ile Kurumca olayın iş kazası sayılmadığının belirtildiği,Mersin İş Mahkemesinin 1997/16 muhabere numaralı tutanağına göre ,adı geçen mahkemenin 1976-1984 yılları arası karara çıkan dosyalarının imha edildiğinin ve Seka'ya gönderildiğinin belirtildiği, Mersin 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 1979/460 Esas sayılı dosyası ile davacının 18.8.1979 tarihindeki yaralanması nedeni ile sanık C.M. hakkında açılan davanın ortadan kaldırılmasına karar verildiği,ancak dosyaya arşiv kayıtlarında ulaşılamadığının bildirildiği,

davacıya ait sigortalı hizmet döküm cetvelinden davacının 5.8.1979 tarihinden itibaren dava dışı C. E.'ye ait işyerinde 14 gün sigortalı çalışmasının bulunduğunun anlaşıldığı , Mersin ve Toros Devlet Hastanelerince davacıya ait tedavi evraklarının zamanaşımı süreleri dolduğundanbahisle imha edildiğinin bildirildiği görülmüştür.

Zararlandıncı sigorta olayının iş kazası niteliğinde olup olmadığı öncelikle Kurum tarafından tespit olunacak bir husustur. Kurumun bir olayı iş kazası kabul etmemesi durumunda ilgililer işverenin yanında Kurumu da hasım göstererek iş kazası tespit davası açabilirler. Bunun yanında aksine olarak Kurumun bir olayı iş kazası kabul etmesi halinde ise ilgililer Kurumu da hasım gösterecekleri bir dava ile yine olayın iş kazası olmadığının tespitini her zaman mahkemelerden isteyebilirler.

5510 sayılı Yasa'nın 13. maddesinde iş kazasının 4 ncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile 5 nci madde kapsamında bulunan sigortalılar bakımından bunları çalıştıran işveren tarafından, o yer yetkili kolluk kuvvetlerine derhal ve Kuruma en geç kazadan sonraki üç iş günü içinde iş kazası ve meslek hastalığı bildirgesi ile doğrudan ya da taahhütlü posta ile bildirilmesinin zorunlu olduğu,

iş kazasının işverenin kontrolü dışındaki yerlerde meydana gelmesi halinde bu sürenin iş kazasının öğrenildiği tarihten başlayacağı, Kuruma bildirilen olayın iş kazası sayılıp sayılmayacağı hakkında bir karara varılabilmesi için gerektiğinde, Kurumun denetim ve kontrol ile yetkilendirilen memurları tarafından veya Bakanlık İş Müfettişleri vasıtasıyla soruşturma yapılabileceği, 5510 sayılı Yasa'nın 20. maddesinde ise iş kazasına bağlı nedenlerden dolayı sigortalıya veya ölümü halinde sigortalının hak sahiplerine gelir bağlanacağı bildirilmiştir.

Somut olayda, iş kazası olduğu iddia olunan zararlandırıcı olayın Sosyal Güvenlik Kurumunca iş kazası sayılmadığına ilişkin müfettiş raporunun zamanaşımı süresi dolduğundan bahisle imhasına karar verildiğinin bildirildiği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş; bu olayın Kurumca iş kazası olarak kabul edilmemesi nedeniyle hak alanını etkileyeceğinden dolayı işvereni de davaya dahil etmek ,dava neticesinde olayın “iş kazası" olduğu hususunun kesinleşmesi veya olayın Kurumca iş kazası olduğunun kabul edilmesi halinde ise davacıya Kuruma müracaat ile iş kazası sigorta kolundan gelir bağlanması için önel vermek ve çıkacak sonuca göre bir karar vermektedir.

Bu kapsamda ayrıntıları yukarıda izah edilmeye çalışıldığı üzere işveren davaya dahil edilmeden işin esasına girilerek eksik araştırma ve inceleme ile davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.