KÜNYE
21. Hukuk Dairesi 2013/13093 E., 2013/18820 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Ekim 2013
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
262 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir. Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
KARAR
Dava, iş kazası sonucu sürekli işgöremez hale gelen davacının maddi ve manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.
Mahkemece, davacıya verilen iki haftalık kesin süreye rağmen, gider avansının yatırılmadığı gerekçesiyle HMK'nın 114/1-g ve 115. maddelerine göre davanın usulden reddine karar verilmiştir.
6100 sayılı HMK'nın 120. maddesinde davacı tarafından her türlü tebligat ücretleri, keşif giderleri, bilirkişi ve tanık ücretleri gibi giderleri karşılayacak tutarın dava açarken yatırılması zorunluluğu getirilmiş olup, bu avansın yeterli olmadığının dava sırasında anlaşılması halinde mahkemece bu eksikliğin tamamlanması için davacıya iki haftalık kesin süre verileceği hususu hüküm altına alınmıştır.
Gider avansı dava şartı olup mahkemece verilen kesin süreye rağmen gider avansı yatırılmaz veya tamamlanmaz ise dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilir.
Somut olayda, gider avansının yatırılması için davacı tarafa 2 haftalık kesin süre verilmesine ilişkin ara kararın 31.01.2013 tarihinde davacıya tefhim edildiği ve gider avansının 11.02.2013 tarihinde süresinde yatırıldığı halde mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksin gider avansının süresinde yatırılmadığı gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Yargıtay 21. Hukuk Dairesi, E. 2013/13093, K. 2013/18820, 21 Ekim 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama