Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2013/13870 K.2013/18653

Davacı, fiili çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, mahkemenin görevsizliğine karar vermiştir. Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Davacı,davalının evinde ev hizmetlisi,çocuk bakıcısı ve aşçı olarak 01.09.2001 tarihinden 14.05.2010 tarihine kadar çalıştığını belirterek kuruma bildirilmeyen hizmetinin tespitini talep etmiştir.

Mahkemece, 4857 sayılı yasanın 4/1-e fıkrası uyarınca ev hizmetlerinde çalışanlar hakkında 4857 sayılı yasanın uygulanmayacağı gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

Görev konusu, kamu düzeni ile ilgili olup, mahkemelerce, yargılamanın her aşamasında resen ele alınması gereken bir husustur.

Somut olayda Davacının 01.09.2001 ile 14.05.2010 tarihleri arasında sürekli hizmet ettiği iddiası ile tespit davası açtığı, uyuşmazlığın Sosyal Sigortalar Kanununun uygulanmasından kaynaklandığı açıktır. Davacının talebi, Kuruma da husumet yöneltilerek açılmış hizmet tespitine ilişkindir. Her hangi bir alacak istemi yoktur. Davanın sosyal güvenlik hakkına ilişkin hizmet tespiti davası olduğu,iş kanunundan kaynaklanan bir uyuşmazlığın dava konusu yapılmadığı gözetilmeden dava konusu uyuşmazlıkta uygulama yeri olmayan 4857 sayılı yasanın 4/1-e maddesinden söz edilerek görevsizlik kararı verilmesi doğru bulunmamıştır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 3/I-D ve 5510 sayılı Yasa'nın 6/c maddelerinde; ücretle ve sürekli olarak çalışanlar hariç olmak üzere ev hizmetlerinde çalışanların Yasa kapsamında sigortalı sayılmayacakları düzenlenmiş olmakla; davacının davalı yanında sürekli ve ücret karşılığında çalıştığını iddia etmesi karşısında, mahkemece işin esasına girilip sonuca gidilmesi gerekirken görevsizlik kararı verilerek dosyanın talep halinde görevli Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.