Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2013/14649 K.2013/18282

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dava, davacının 01/08/1993-01/07/2002, 01/06/2003-01/11/2004 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece,bozma ilamına uyularak davacının davacı ...'in davalı işveren ... Aş 'ye ait şirkette 01/08/1993 tarihinden 01/11/2004 tarihine kadar aralıksız nidasız, geçen ve sigortalı hizmet süresi ile birleştirilmesi gereken çalışma süresinin bilirkişi Av. ...'ın raporunda belirtildiği üzere 1950 gün olduğunun tespitine, tespitine karar verilmiştir.

Somut olayda, davacı talebini iki tarih aralığı ile sınırlandırmış ise de mahkemece tek tarih aralığı için bilirkişi raporuna atıfta bulunularak infaza elverişli olmayan şekilde hüküm kurulmuştur.

6100 sayılı HMK'nun 297/son maddesindeki: “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir” hükmü uyarınca hüküm fıkrasının infaza elverişli ve açık olması gerekmektedir.

Mahkemece yukarıdaki olgular dikkate alınmaksızın ve hüküm fıkrasının açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde olmayıp, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı H.M.K.'nın 370/2 maddesi hükmü uyarınca hüküm bozulmayarak düzeltilerek onanmalıdır.