Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2013/14784 K.2013/21717

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, kanuni gerektirici sebepler ile temyiz kapsam ve nedenlerine göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazası sonucu %7.1 oranında sürekli iş göremezliğe maruz kalan sigortalının maddi ve manevi zararının giderilmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, 30.595,41 TL maddi, 7.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; 11.09.2008 tarihindeki iş kazasında yaralanan sigortalının %7.1 oranında iş gücü kaybının doğduğu, kazanın oluşumunda %70 oranında davalı işverenin %30 oranında ise kazalının kusurlu bulunduğu, davacının maddi tazminat talebinin 50.000,00TL olduğu, maddi tazminat davasının kısmen red olunması sebebinin katsayı değişiklikleri sonucu sigorta tahsisleri peşin sermaye değerindeki artışlardan kaynaklanmadığı, buna rağmen Mahkemece reddine karar verilen maddi tazminat kısmı için davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmediği anlaşılmıştır.

Somut olayda; Mahkemece verilen 28.03.2013 tarihli kararda sair yönlerden bir yanlışlık bulunmamakla birlikte, maddi tazminat davasında davacının talebinin kısmen kabulüne karar verilip kabul edilmeyen tazminat kısmının reddi sebebinin katsayı değişiklikleri sonucu sigorta tahsisleri peşin sermaye değerindeki artışlardan kaynaklanmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda maddi tazminat davasının reddine karar verilin kısmı üzerinden davalı yararına vekalet ücreti verilmelidir. Belirtilen hususun göz ardı edilerek hüküm kurulması hatalı olmuştur.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesinin yeniden yargılamayı gerektirmediği anlaşıldığından hüküm bozulmamalı HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.