Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2013/16165 K.2014/4071

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir. Hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine, 2-Dava, iş kazası sonucu ölen işçinin yakınlarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın idari yargıda görülmesi gerektiği gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiş, bu karar Dairemizce "...davacının, davalılardan yönelttiği maddi ve manevi tazminat davasının "hizmet kusuruna" dayalı olması ve bu davalıların 2577 sayılı 2.maddesinde belirtilen "idare" niteliğinde olması nedeniyle bu davalılar aleyhine açılan davanın İYUK'un 2/1-b bendine göre "tam yargı davası" olarak idare Mahkemelerinde görülmesi gerektiğine yönelik mahkemenin kabulü yerinde ise de,

4562 Sayılı Kanunu'nun 5.maddesine göre "özel hukuk tüzelkişiliği" olup davalılardansayılı Yasa kapsamında "idare" olarak nitelendirilmesi mümkün bulunmadığından bu davalı aleyhine açılan davanın "adli yargıda" görülmesi gerektiği halde mahkemece yerinde olmayan gerekçe ile davalılardan aleyhine açılan davanın da idari yargıda görülmesi gerektiği gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir." gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamının bu kısmına uyularak karar verilmesi yerindedir.

--/--

Ancak Dairemizin bozma ilamında "Kabule göre de, davanın idari yargıda görülmesi gerektiği gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiş olup ret sebebi ortak olan davalılar yararına maddi ve manevi tazminat için ayrı ayrı ancak tek avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken maddi ve manevi tazminat yönünden her bir davalı için ayrı ayrı avukatlık ücretine hükmedilmesi" de sehven bozma nedeni yapılmış, bozma ilamına uyan mahkemece bu doğrultuda karar verilmiştir.

Yargıtay onama ya da bozma kararlarında açıkça maddi hatanın bulunduğu hallerde, maddi yanılgıya dayalı olarak verilmiş onama ya da bozma kararları ile hatalı biçimde hak sahibi olmak, evrensel hukukun temel ilkelerine ters düştüğünden karşı taraf yararına sonuç doğurmamalıdır. Dairemizin giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşleri de bu doğrultudadır.

Gerçekten; 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK'nın 3.maddesi "Her türlü idarî eylem ve işlemler ile idarenin sorumlu olduğu diğer sebeplerin yol açtığı vücut bütünlüğünün kısmen veya tamamen yitirilmesine yahut kişinin ölümüne bağlı maddî ve manevî zararların tazminine ilişkin davalara asliye hukuk mahkemeleri bakar. İdarenin sorumluluğu dışında kalan sebeplerden doğan aynı tür zararların tazminine ilişkin davalarda dahi bu hüküm uygulanır. 30/1/1950 tarihli ve 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu hükümleri saklıdır.” biçiminde iken 16.2.2012 tarih ve 2011/35 E., 2012/23 K. sayılı kararı ile iptal edilmiş olup bu karar 19.5.2012 tarih ve 28297 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanmıştır.

Somut olayda, davanın açıldığı 3.2.2012 tarihinde HMK'nın 3.maddesi yürürlükte olup davanın İş Mahkemesinde açılması doğrudur. anılan kararı ile HMK'nın 3.maddesinin iptal edilmesinden sonra idarî eylem ve işlemler ile idarenin sorumlu olduğu diğer sebeplerin yol açtığı vücut bütünlüğünün kısmen veya tamamen yitirilmesine yahut kişinin ölümüne bağlı maddî ve manevî zararların tazminine ilişkin davaların Adli Yargıda görülmesinin hukuki dayanağı kalmadığından mahkemece idari yargının görevli olduğu gerekçesi ile yazılı biçimde karar verilmesi yerindedir.

Ne var ki mahkemece verilen karar iptal kararı sonrasında oluşan hukuki duruma dayalı olup davanın açıldığı tarihte İş Mahkemesinin görevli olması nedeniyle eldeki davanın dava tarihi itibariyle yanlış yargı yolunda açıldığı söylenemeyeceğinden davalılar yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi mümkün olmadığı halde davalılar yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HUMK'un 438/7.maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.