Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2013/19061 K.2014/150

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ...... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dava, 24.03.2010 tarihinde iş kazasına uğrayan sigortalının maddi ve manevi, eşinin, annesinin ve babasının manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, 28.211,49 TL maddi tazminatıbn kaza tarihi olan 24.03.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, manevi tazminat istemlerinin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 02.02.2008 tarihinde ve 24.03.2010 tarihinde olmak üzere 2 iş kazası geçirdiği, dava dilekçesi ile talep edilen tazminatların 24.03.2010 tarihli iş kazasına ilişkin olduğu, 02.02.2008 tarihli iş kazası sonucu davacıda oluşan sürekli iş göremezlik derecesinin % 13 olduğu, 24.03.2010 tarihli iş kazası sonucu davacıda sürekli iş göremezlik oluşmadığı, hükme esas alınan 25.03.2013 tarihli hesaba ilişkin bilirkişi raporunda 02.02.2008 tarihli iş kazası ve bu kaza sonucunda oluşan sürekli iş göremezlik derecesi esas alınarak hesaplama yapıldığı,

Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 24.03.2010 tarihli ameliyet raporuna göre davacı sigortalının 24.03.2010 tarihli iş kazası nedeniyle sol kolunda 10 cm kesi oluştuğu, kesilen sinirin onarıldığı anlaşılmaktadır.

1- Davacılar temyizi bakımından;

a- Davacı eş, anne ve babanın temyizi yönünden; sigortalıda ağır bedensel zarar oluşmadığı anlaşılmakla manevi tazminat istemlerinin reddedilmesi isabetli olduğundan bu davacıların temyiz itirazlarının reddine,

b- Davacı sigortalının temyizi yönünden;

26.06.1966 gün ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre, manevi tazminata hükmedilmesi için 1-Eylem, 2-Zarar, 3-Zarar ile eylem arasında illiyet bağı, 4-Eylemin hukuka aykırı olması, 5- İşçinin cismani zarara uğraması koşuldur. Somut olayda, davacının zararlandırıcı olay sonucunda vücut bütünlüğünün zarara uğramış olduğu açıktır. Zarara uğrayan kişinin, sağlam insana göre sürekli iş göremez duruma gelmese dahi üzüntü ve elem duyacağı, ruh bütünlüğünün bozulacağı hususlarınında cismani zarar kavramına dahil bulunduğu söz götürmez. Hal böyle olunca ve özellikle yukarıda anılan koşulların oluştuğu da dikkate alınarak, uygun, bir miktar manevi tazminat tayin edilmek gerekirken, yazılı gerekçelerle manevi tazminat isteminin tümünün reddine karar verilmiş olması isabetsizdir.

2- Davalı temyizine gelince;

HMK‘nun 26. maddesi gereğince hakim, kural olarak tarafların talep sonuçları ile bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.

Somut olayda, dava dilekçesi ile 24.03.2010 tarihli kaza nedeniyle tazminat talep edildiği halde HMK 26. maddesine aykırı olarak talep aşılmak suretiyle 02.02.2008 tarihli kaza esas alınarak belirlenen maddi tazminat tutarına hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacı sigortalı ve davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.