KÜNYE
21. Hukuk Dairesi 2013/20957 E., 2014/3388 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Şubat 2014
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
Karar Metni
299 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Davacı, murisinin geçirmiş olduğu 06/06/2002 tarihli kazanın iş kazası olduğunun ve o tarihte çalışanların ve yetkililerin tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalı ... dahali davalılardan Sosyal Güvenlik Kurumu vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
KARAR
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere, temyiz edenin sıfatına, temyiz kapsam ve nedenlerine göre davalı Kurum vekilinin tüm davalı ... San ve Tic A.Ş. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2- Dava, davacı ...'ın babası ... 'in iş kazası sonucunda öldüğünün tespiti ve iddialarının ispatı açısından kaza günü olan 06/06/2002 tarihinde işyerinde çalışanların ve yetkililerin ad, soyad ve adreslerinin tespiti istemine ilişkindir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabul-kısmen reddi ile davacıların murisi ... 'in 06/06/2002 tarihinde ... (Ulusan Taahhüt Ticaret) işyerinde iş kazası sonucu öldüğünün tespitine, davalı ... ... San. ve Tic. A.Ş.'ye karşı açılan davanın reddine, davacı tarafın iş yerinde çalışanların ve yetkililerin ad-soyad ve adreslerinin tespitinde hukuki yarar bulunmadığından bu talebin reddine karar verilmiştir.
Davanın davalı ... ... San. ve Tic. A.Ş. yönünden reddine karar verilmiş olmasına rağmen kendisini vekille temsil eden davalı ... ... San. ve Tic. A.Ş. yararına vekalet ücretine hükmedilmemiş olması usul ve Yasa'ya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 21. Hukuk Dairesi, E. 2013/20957, K. 2014/3388, 27 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama