Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2013/30 K.2014/692

Davacı, maluliyet aylığı almaya hak kazandığının tespitiyle, biriken aylıkların faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Davacı iş kazasının meydana geldiği 08.10.2003 tarihinden itibaren sürekli iş göremezlik gelirine hak kazandığının tespitini talep etmiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacının 01.12.2004 tarihinden itibaren sürekli iş göremezlik aylığına hak kazandığının tespitine,01.12.2004 tarihinden itibaren her ay için hak edilen tarihten bu yana yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Davacının 08.10.2003 tarihinde iş kazası geçirdiği,27.09.2004 tarihinde maluliyet talebinde bulunduğu,Şanlıurfa Hastanesinin 16.11.2004 tarihli raporuna dayanarak sürekli iş göremezlik derecesi tespit kararında iş göremezlik derecesinin %1 olarak belirlendiği, SGK nun 26.09.2006 tarihli yazısı ile iş göremezlik derecesi % 1 olarak tespit edildiğinden maaş bağlanamayacağının davacıya bildirildiği, Yüksek Sağlık Kurulunun 20.03.2007 tarihli kararı ile sürekli iş göremezlik derecesinin %2 olarak belirlendiği,

ancak Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu 'nun 29.09.2010 tarihli raporuna göre davacının meslekte kazanma gücünü %10 oranında kaybettiği ve maluliyetin sürekli olduğunun belirtildiği ve 29/09/2006 tarihi itibariyle maluliyetinin oluştuğunun belirtildiği dava dosyası ve ekinde bulunan 2005/249 E.sayılı manevi tazminat dosyası içeriğinden anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa'nın 95. maddesidir.

Anılan maddeye göre, "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usul ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usulüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir.

Usulüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usulüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Kurumun taraf olmadığı manevi tazminat davasında verilen karar, SGK nu bağlamayacaktır.

Yapılacak iş, Yüksek Sağlık Kurulunun raporu ile 3. Adli Tıp İhtisas Kurulunun raporu arasındaki çelişkinin, Adli Tıp Genel Kurulu'ndan alınacak rapor ile giderilmesi, sonucuna göre bir karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.