Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2013/3982 K.2014/4856

Davacı, malulen emeklilik hakkını kazandığının tespiti ile 01/07/2005 tarihinden itibaren malulen emeklilik aylığı bağlanmasına, birikmiş aylıkların faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün, vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

Dava, davacının malulen emeklilik hakkı kazandığının ve 01/07/2005 tarihinden itibaren maluliyet aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti ile birikmiş aylıkların tahakkuk tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte ödenmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulü ile, davacının malulen emeklilik hakkını kazandığının, 01/07/2005 tarihinden itibaren malulen emekli aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine ve birikmiş aylıklarının ödeme tarihlerinden itibaren yasal faizleriyle birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa'nın 95. maddesidir.

Anılan maddeye göre, "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usul ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usulüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir.

Usulüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usulüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır."

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar S.. K..nu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Dosyadaki kayıt ve evraklardan; Kurumun 22/11/2006 tarihli yazısı ile davacının çalışma gücünü 2/3 oranında kaybetmediğinin, Yüksek Sağlık Kurulunun 29/12/2006 ve 02/09/2008 tarihli kararları ile de davacının çalışma gücünü 2/3 oranında kaybetmediğinin; Adli Tıp Kurumu Ordu Şube Müdürlüğü'nün 02/04/2010 raporunda %93,54, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu 'nun 18/04/2012 tarihli raporunda ise % 96 oranında meslekte kazanma gücü kaybının bulunduğunun belirtildiği ancak bu raporlarda maluliyet başlangıç tarihinin belirtilmediği, raporların çelişkili, maluliyet başlangıç tarihinin ise belirlenmemiş olmasına rağmen Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan çelişkiyi gideren ve maluliyet başlangıç tarihini belirten rapor alınmadan maluliyet aylığı bağlanmasına karar verilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş; davacının maluliyetinin ve maluliyet başlangıç tarihinin saptanması açısından, 5510 sayılı Yasa'nın 95. maddesi ile " Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Tespiti İşlemleri Yönetmeliğindeki" hükümler çerçevesinde Adli Tıp Genel Kurulu’ndan rapor alınması, maluliyet oranının ve maluliyetin kesin olarak hangi tarihte oluştuğunun saptanmasından sonra sonucuna göre karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece açıklanan bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.