Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2013/4262 K.2013/10408

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden ... maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine, 2-Dava 11.11.2008 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu % 6,10 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davacının maddi ve manevi tazminat isteminin kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davalı taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Yerel Mahkemenin manevi tazminatın takdirine ilişkin kararı isabetlidir. Maddi tazminata gelince; Tazminatın hesabına esas alınan brüt ücretin netinin belirlenmesinde hataya düşüldüğü görülmektedir.

Davalı işyerinin ... iş yeri olduğu ve davacının bu işyerinde yer üstünde tumbacı olarak çalıştığı ve kaza geçirdiği uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık ... işyerindeki tüm çalışanların gelir vergisinden muaf olup olmadıkları noktasında toplanmaktadır.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 192 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 23/3 maddesi olup, anılan maddedeki düzenlemeye göre “... altı işletmesi halinde bulunan madenlerde ... istihsali ve bununla ilgili diğer bütün işlerde çalışanların münhasıran yer altında çalıştıkları zamanlara ait ücretleri;” gelir vergisinden istisnadır.

Hal böyle olunca, tazminatın hesabında, davacının yer üstü işçisi olduğu ve gelir vergisinden muaf olmadığının kabulü gerekirken, gelir vergisinden muaf kabul edilerek ücretin netleştirildiği hesap raporunun hükme esas alınması isabetsiz olmuştur.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, ve özellikle davacının yer üstü işçisi olduğu göz ardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.