Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2013/6970 K.2014/7799

Davacı, 06/10/2004 tarihinden itibaren emekliliğe hak kazandığının tespitine, fazla yatırılan prim borçlarının faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacıya yaşlılık aylığı bağlanması ve fazladan ödediği primlerin tarafına ödenmesine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 5510 sayılı yasanın 4/1-b,1 maddesinde “Kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan, ticari kazanç veya serbest meslek kazancı nedeniyle gerçek ya da basit usulde gelir vergisi mükellefi olanların sigortalı sayılacağı", düzenlemiş olup 5510 sayılı yasanın 92. maddesine göre bu kanun kapsamındaki sigortalılık zorunlu olup vazgeçmek mümkün değildir. Sigortalılık 5510 sayılı yasada yazılı sigortalılık şartlarının yitirilmesi ya da ölümle sona erer. 5510 SK'nun "primlerin ödenmesi" başlıklı 88/8. maddesinde "4 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamında sigortalı sayılanların, her ay için otuz tam gün prim ödemesi zorunludur.”

5510 sayılı Yasa'nın "Sosyal Güvenlik Destek Primine İlişkin Geçiş Hükümleri" başlıklı Geçici 14. maddesinin 1/b fıkrasına göre “Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamında sigortalı sayılanlardan, ilgili kamu kurum ve kuruluşlarından alınacak belgelerle doğrulamak kaydıyla faaliyette bulunulmadığına ilişkin süreler hariç olmak üzere çalışılan süreleri için, sosyal güvenlik destek primi oranı olarak bu Kanunun 30 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendinde belirtilen hükümler uygulanır.

Bu duruma göre de gelir vergisi mükellefiyeti devam eden davacı 5510 SK'nun 4/b maddesi kapsamında sigortalıdır. 5510 SK'nun "primlerin ödenmesi" başlıklı 88/8. maddesinde "4 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamında sigortalı sayılanların, her ay için otuz tam gün prim ödemesi zorunludur.” şeklindeki düzenleme karşısında davacının vergi kaydı nedeniyle 4/b kapsamına alınıp, 15.2.2008 tarihine kadar prim tahsil edilmesi doğrudur.Davacıdan tahsil edilen 9.711,81 TL'nin tamamının ödeme tarihinden itibaren faiziyle iadesine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, davacıya 1.10.2009 tarihi itibarı ile kısmi yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine ve davacının 1.10.2009 tarihinden sonraki çalışmalarının sosyal güvenlik destekleme primine tabi çalışma olarak değerlendirilmesine dair verilen karar doğru olduğundan bu istemle ilgili aynen karar vermek, davacının ödediği 1.090,00 TL primin iadesi istemiyle ilgili olarak ise davacıya 01.10.2009 tarihinden itibaren bağlanacak yaşlılık aylığından dava tarihine kadar kesilecek sosyal güvenlik destekleme primi miktarlarını tesbit ederek (kurumdan sorulmak suretiyle) davacının kurumdan alacağı olup olmadığını tespit edip çıkacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Kabule göre de kısmen red nedeniyle davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi ve Kurum harçan muaf olmasına rağmen harcın yargılama giderlerine dahil edilerek davalıya yükletilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece, yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.