Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2013/8397 K.2014/8129

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davacı ve davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacı vekilinin tüm davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının 01.03.2007-30.12.2010 tarihleri arasında net 1.150,00 TL ücretle davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, davacının davalı iş yerinde sigortalı olarak 12/04/2007-30/12/2010 tarihleri arasında fiilen ve kesintisiz olarak aylık net 1.150,00 TL maaş ile çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 12/04/2007-30/01/2011 tarihleri arasında davalı şirkete ait 1083037 sicil numaralı işyerinden ayda 30 gün üzerinden ve asgari ücret üzerinden bildiriminin yapıldığı, dönem bordrolarının ve davacının bildirimi yapılan 2009-2010-2011 yıllarına ait imzasız ücret bordrolarının bulunduğu, bordrolarda davacının ücretinin asgari ücret olarak belirtildiği, tanık beyanlarının alındığı, emsal ücret araştırmasının yapıldığı, davacının işyeri dosyasında bulunan 12/04/2007 tarihli iş sözleşmesinde davacının işe başlama tarihinin 12/04/2007 ve ücretinin brüt 562,50 TL olduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır.

Hizmet tespiti yönünden verilen karar yerinde ise de, davacının 12/04/2007-30/12/2010 tarihleri arasında geçen çalışmaların, tanık beyanları ve emsal ücret araştırması esas alınmak sureti ile aylık net 1.150,00 TL ücretle geçtiğinin tespiti yerinde değildir.

Ücret tespiti yönünden açılan davada davacı işçi gayrimenkul danışmanı (satış temsilcisi) olarak asgari ücretin üzerinde çalıştığını ileri sürmektedir.

Nitelikli ve tecrübeli bir işçinin, yaptığı işin özelliğine göre asgari ücret üzerinden ücret alması, hayatın olağan akışına aykırıdır. Bu durumun belirlenmesi halinde, işveren tarafından asgari ücret üzerinden düzenlenen belgelerin aksinin kanıtlanamayacağı düşünülemez. Ne var ki dosya kapsamından asgari ücretin üzerinden ücret aldığına dair herhangi bir yazılı belge bulunmamaktadır. Öte yandan yapılan işin niteliğine göre de davacının asgari ücret alması hayatın olağan akışına uygundur.

Tespiti istenilen sürenin evvelinde ve sonrasında beyyine başlangıç sayılabilecek ödeme belgeleri ve sair bu nitelikte bir belge yoksa Hukuk Muhakemeleri Kanunun m.200 de yazılı sınırları taşan ücret alma iddialarında yazılı delil aranmalı, bu sınırlar altında kalan ücret alma iddialarında ücret miktarları tanıklardan sorulmak sureti ile sonuca gidilmelidir.

Davacının talep ettiği ücret asgari ücret üzerinde kalmakla birlikte, yazılı delil dosyada bulunmadığı gibi, emsal ücret araştırması ile sonuca gidilmiş olup, varılan sonucun dosya kapsamında kuvvetli delil olarak değerlendirilmesi ve hükme esas alınması doğru olmamıştır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın davacının 12/04/2007-30/12/2010 tarihleri arasında geçen çalışmalarının asgari ücretin üzerinde bir ücretle geçtiği ispatlanamadığından ve bu dönemdeki çalışmalarının tamamının prime esas asgari kazanç üzerinden Kuruma bildirildiği anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.