Dava, davacının 09/12/1995 tarihli iş kazasına istinaden fazlaya ilişkin hakkı saklı tutularak verilen 100TL maddi tazminatın kesinleşmesine binaen 10.936,00 TL maddi tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsili istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 7.152,92 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin istemlerinin reddine, karar verilmiştir.
Davacı vekili 11/02/2013 tarihli dilekçesiyle hükümdeki faiz başlangıcının 09/12/1995 olarak düzeltilmesi için tavzih talep etmiştir.
Mahkemece 28/02/2013 tarihli ek karar ile tavzih talebinin reddine tarafların yokluğunda karar verilmiş, davacıya 04.03.2013 tarihinde tebliğ olunan ek karar davacı vekilince 05.03.2013’de temyiz olunmuştur.
1-Davacı tarafça asıl karar temyiz olunmadığından, ek kararla verilen tavzih talebinin reddine dair olan hükmün temyizine ilişkin istemin reddi ile ek kararın dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,
2-Davacı tarafça her ne kadar ek kararın temyiziyle esas karardaki faiz başlangıç tarihinin değiştirilmesi istenmiş ise de, esas karar süresinde temyiz edilmediğinden davacının temyiz dilekçesinin süreaşımı yönünden REDDİNE,
3-Davalı temyizine gelince; dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 09/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.