Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/8619 K.2013/15210

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, sözleşmesinin haksız feshedildiğini belirterek manevi tazminat, kötüniyet tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal ... genel tatil ve yıllık izin alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece fazla çalışma alacağı bilirkişi raporu doğrultusunda kabul edilmiştir. Bilirkişi ek raporunda davacının rapor öncesi bordrolarında bazı aylarda tahakkuk bulunduğunu ancak sonradan sunulan kayıtlarda bulunmadığını, tahakkuk bulunan Şubat-Kasım 2009 döneminin hesaplamada dışlandığını belirtmiştir. Halbuki rapor ve ek rapor incelendiğinde Şubat-Kasım 2009 döneminin tahakkuklara rağmen dışlanmayarak mahsup yoluna gidildiği örneğin ilk dönem çalışmasının 26 hafta ve 12,5 saat üzerinden 325 saat olarak hesaplandığı son dönemin ise 15 hafta üzerinden 187,5 saat olarak esas alındığı görülmüştür.

Taraflar arasında düzenlenen 2007 tarihli sözleşmede ücretin içerisine fazla çalışmanın da dahil olduğu ve ayrıca ücret talep edilemeyeceği kabul edilmiştir. Mahkemece sözleşme gereği yıllık 270 saatlik fazla çalışma karşılığının ücrete dahil olduğu dikkate alınmadan karar verilmesi hatalıdır. Diğer yandan raporun ve Mahkeme kararının davalının ödeme itirazlarını karşılar nitelikte olmadığı, çelişkili olduğu da anlaşılmakla fazla çalışma alacağı yönünden denetime elverişli rapor alınmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.