KÜNYE
21. Hukuk Dairesi 2014/10087 E., 2014/11939 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Haziran 2014
- Mahkemesi
- Kütahya İş Mahkemesi
- Tarihi
- 20/03/2014
- Numarası
- 2013/1044-2014/433
Karar Metni
365 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Davacı, yurtdışında çalışmaya başladığı tarihinin Türkiye içinde sigortalılık başlangıç tarihi olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
KARAR
1) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,
2) Dava, davacının yurt dışındaki sigortalılığı nedeniyle ülkemizdeki 4/a sigortalılık başlangıç tarihinin 01.05.1991 olduğunun tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kabulü ile davacının Almanyadaki sigortalılık başlangıç tarihi olan 19/03/1991 tarihinin Türkiyedeki hizmet başlangıç ve 4/A sigortalılık başlangıç tarihi olduğuna karar verilmiştir.
Somut olayda, 28.01.1971 doğumlu ve Türk vatandaşı olan davacının Almanya’da eylemli çalışmasının 01.04.1999 tarihinde başladığı ve öncesinde 19.03.1991-28.02.1999 tarihleri arasında gebelik/analık ve çocuk yetiştirme nedeniyle zorunlu sigorta kapsamına alındığı, Türkiye’de 04.08.2009-20.10.2009 tarihleri arasında 78 gün süreyle 4/1-(a) bendi kapsamında sigortalı çalışmasının bulunduğu anlaşılmakla davacının Almanya’daki çalışması nedeniyle ülkemizdeki sigortalılık başlangıç tarihinin 01.04.1999 olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’un 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 21. Hukuk Dairesi, E. 2014/10087, K. 2014/11939, 2 Haziran 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama