Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2014/11336 K.2014/15561

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, İş Mahkemesi ile Sosyal Güvenlik Mahkemesi arasında görev ilişkisi varmışçasına, görevsizlik kararı verilmiştir.

Somut olayda, hizmet tespiti davası olarak açılan davanın Sosyal Güvenlik Mahkemesi yetkisi verilen İş Mahkemesi'nce görülüp neticelendirilmesi gerekir. Bu itibarla. İş Mahkemeleri ile Sosyal Güvenlik Mahkemesi yetkisi verilen İş Mahkemeleri arasında işbölümü ilişkisi sözkonusudur. İlke olarak mahkeme gönderme kararı ile o davadan elini çeker. Bu nedenle, gönderme kararı nihai bir karardır.

Ancak diğer nihai kararlardan farklı olarak, gönderme kararı verildiği anda kesin kararlardan olup, yalnız başına temyiz edilemez.

Nitekim, 24.04.1967 tarih ve 12/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nda “TTK.’nun 5/3 ncü madde hükmü karşısında, gönderme kararlarının verildikleri anda kesin olup, yalnız başına temyiz edilemeyeceği ve ancak esas hükümle birlikte temyiz olunabileceği, bu kararın niteliğine tamamen yabancı olan ve onunla bağdaşması mümkün olmayan nihai bir hükmün bu karar ile birlikte yanılgı sonucu verilmesi halinde, gönderme kararının nihai hükme ilişkin bu bölümünün yalnız başına temyizinin mümkün olduğu” öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen gerekçelerle, mahkemece görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya uygun değilse de; verilen karar niteliği bakımından bir gönderme kararı olduğundan ve gönderme kararlarının yalnız başına temyizinin mümkün olmaması ve esas hükümle birlikte temyiz edilebileceği gözönünde tutularak; davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin reddi cihetine gitmek gerekmiştir.