Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2014/12004 K.2015/7781

Davacı, Kurum işleminin iptaline, yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespitine, aylıklarından şimdilik 500,00-TL'nin yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir. Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

Dava, 01.02.1961 doğumlu davacının tahsis talep tarihi itibariyle yaşlılık aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 9.3.1992 ile 30.9.2012 tarihleri arasında 6016 gün 5510 sayılı yasanın 4/a maddesi kapsamında çalışmalarının bulunduğu, 3.7.1981 ile 3.3.1983 tarihleri arasında askerlik yaptığı ve 1.6.2011 tarihinde 600 günü borçlandığı ve yurtdışında geçen çalışmalarını borçlanmadığı, 30.10.2012 tarihinde tahsis talebinde bulunduğu, Kurum'ca davacının sigorta başlangıç tarihi askerlik yaptığı süre kadar gün sayısı kadar geriye götürerek bulunduğu ve aylık şartının tahsis talep tarihi itibariyle oluşmadığı gerekçesiyle davacının tahsis talebinin redolunduğu anlaşılmaktadır.

Dosyada, Fransa'da hizmet döküm cetvelinin tercüme ettirilmiş hali bulunmamaktadır.

Somut olayda, mahkemece davacının talebinin askerlik yaptığı tarihin sigorta başlangıcı olarak kabul edilmesi olsada yurtdışı çalışmalarının dikkate alınarak borçlanma yapmasa bile yurtdışında işe giriş tarihini sigorta başlangıcı olarak değerlendirilmeden karar usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; davacının Fransa hizmet döküm cetvelinin tercüme ettirilmiş hali getirtilerek, yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda davacının Fransa'da ilk kez fiili olarak sigortalı çalışmaya başladığı tarih tespit edilerek o tarih itibariyle sigortalılık başlangıcı olarak kabul etmek ve yaşlılık aylığı şartları da değerlendirilerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.