Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2014/12695 K.2014/24383

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalılar K.. B.. ve A.. S.. vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, kanuni gerektirici nedenlere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, sigortalının iş kazası sonucu vefatı nedeniyle hak sahiplerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı eş yararına 99.829,39 TL maddi ve 40.000,00 TL manevi, davacı çocuk A.. A.. yararına 2.857,33 TL maddi ve 25.000,00 TL manevi, davacı çocuk Ozan yararına 1.853,62 TL maddi ve 25.000,00 TL manevi tazminatların kaza tarihi olan 20.07.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara ödenmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden.

SGK Teftiş Kurulu Başkanlığı tarafından olayın iş kazası olduğunun tespit edildiği, hükme esas bilirkişi kusur raporunda olayın meydana gelmesinde müteveffa sigortalının % 50 oranında ortak kusuru bulunduğunun belirtildiği, dava dilekçesinde müteveffa sigortalının son ücretinin 2.000,00 TL olduğu bu miktarın 950,00 TL sinin banka aracılığıyla kalanının elden ödendiğinin belirtildiği, tanıkların müteveffanın aylık 2.000,00 TL ücreti aldığını beyan ettikleri, Ankara Ticaret Odası tarafından bildirilen emsal ücretin aylık 1.500,00 TL, Yol-İş Sendikası tarafından bildirilen emsal ücretin 1.935,00 TL olduğu,

işyeri bordrolarının asgari ücretin 1.47 katı üzerinden düzenlendiği, bilirkişi hesap raporunda maddi zarar tutarlarının tanık beyanlarına itibar edilerek aylık 2.000,00 TL ücrete günlük yemek ve barınma ücreti eklenerek asgari ücretin 4.16 katı üzerinden hesaplama yapılarak sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Kusurun aidiyet ve oranı uyuşmazlık konusu değildir.

Uyuşmazlık maddi zararın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan sigortalının veya hak sahiplerinin maddi zararının hesabında, gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Gerçek ücretin ise işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarından saptanacağı, işçinin imzasının bulunmadığı işyeri ve sigorta kayıtlarının nazara alınamayacağı, işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarının bulunmaması durumunda işçinin yaşı, kıdemi, mesleki durumu dikkate alınarak, emsal işi yapan işçilerin aldığı ücret gözönünde tutularak belirlenmesi gerektiği, Dairemizin giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda, işyeri kayıtlarında belirtilen ücretin müteveffa sigortalının yaşı, kıdemi ve yaptığı işin niteliği ile uyumlu olduğu anlaşılmakla, maddi zarar tutarlarının işyeri kayıtlarına itibar edilerek hesaplattırılması gerekirken, tanık beyanlarına itibarla yapılan hesaplamanın hükme esas alınması doğru olmamıştır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.