KÜNYE
21. Hukuk Dairesi 2014/16170 E., 2015/4085 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Mart 2015
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
336 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
KARAR
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, temyiz kapsam ve nedenlerine, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacının tüm; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,
2-Dava, davacı sigortalının, meslek hastalığı sonucu oluşan %21'lik fark maluliyet nedeni ile maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.
Mahkemece, meslek hastalığından kaynaklanan %21'lik fark maluliyet nedeni ile 25.186,75 TL maddi ve 14.000 TL manevi tazminatın fark maluliyetin tespit tarihinden itibaren(06/11/2013)işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.
İki tarafın kısmen haklı çıkması halinde HMK'nun 326/1 fıkrası uyarınca yargılama giderlerinin kabul ve red oranına paylaştırılacağı kuralı esas olup, yargılama harçları dışında kalan yargılama giderleri için bu kural geçerlidir. Somut olayda ise hüküm kurulurken davanın kısmen kabulüne karar verildiği halde, yargılama harçları ile birlikte davacı tarafından sarf edilen yargılama giderlerinin de, kabul ve red oranına göre paylaştırılmaksızın, tamamının davalı tarafa yüklenmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, yargılama giderleri kabul ve red oranına göre bölüştürülerek taraflar üzerine bırakılmak suretiyle düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 21. Hukuk Dairesi, E. 2014/16170, K. 2015/4085, 3 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama