Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2014/16454 K.2015/13347

Davacı, 04/09/1987-30/12/1989 tarihleri arası çalıştığının ve yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının 04.09.1987-30.12.1989 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti ile 26/09/2007 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının davalı şirket işyerinde 04/09/1987-01/11/1988 tarihleri arası asgari ücret üzerinden iş sözleşmesi ilişkisi ile çalıştığının ve tahsis talep tarihini takip eden 01/10/2007 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespitine karar verilmiştir.

Somut olayda, davacının 26/09/2007 tarihinde Kuruma yaptığı bir tahsis talebinin bulunmadığı, davacının tahsis talep tarihinin 20/11/2007 olduğu anlaşıldığından bu tarihi takip eden aybaşı itibariyle aylık bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken 01/10/2007 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine hükmedilmiş olması usul ve Yasa'ya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.