Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2014/18556 K.2015/370

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenler ile temyiz nedenlerine göre davacı vekilinin tüm, davalı şirket vekilinin ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, 05.05.2012 tarihindeki iş kazasında yaralanarak %4,30 oranında sürekli iş gücü kaybına uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının karşılanması istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, 26.780,14TL maddi, 5.000,00TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Dosya kapsamından 06.06.2014 tarihli kararda sair yönlerden bir hata bulunmamakla birlikte davalı yan vekalet ücreti ile yargılama giderlerinin pay edilmesinde hataya düşüldüğü anlaşılmaktadır.

Şöyle ki; Mahkemenin reddine karar verdiği toplam manevi tazminat tutarı olan 35.000,00TL'ye göre karar tarihinde geçerli bulunan AAÜT'nin 10/2 ve 12/1 maddeleri de dikkate alınarak davalı yararına 1.500,00TL vekalet ücreti kararlaştırılması gerekirken bu hususun 06.06.2014 tarihli kararda göz ardı edilmesi hatalı olduğu gibi yine kısmen kabulüne karar verilen davada yargılama giderlerinin tamamının davalıdan tahsiline karar verilmesi de doğru olmamıştır.

O halde, davalı şirket vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesinin yeniden yargılamayı gerektirmediği anlaşıldığından hüküm bozulmamalı HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.