Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2014/19248 K.2015/14396

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 20/11/1990 tarihinden itibaren geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davacı vekilin tüm, davalı taraf vekillerinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine; 2-Dava, davacının davalı Apartman Yöneticiliği nezdinde 20.11.1990-18.06.2010 tarihleri arasında geçen hizmetinin tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kısmen kabulü ile “dosyada mevcut 27.12.2011 tarihli bilirkişi ...'in raporunda ayrıntılı olarak belirtildiği şekilde davacının; 01.01.2007 - 31.03.2008 105 gün 09.04.2008 - 18.06.2010 184 gün 01.01.1998- 31.12.2006 756 günlerinde davalı ... apartmanında kapıcı olarak çalıştığının tespitine,” dair hüküm kurulmuştur.

Somut olayda; hükme esas alınan 27/12/2011 tarihli bilirkişi raporu ile “ davalı Apartman Yöneticiliği'nce 01/01/2007 tarihi itibariyle temizlik işi, bahçe ve bina bakım hizmetleri.. ye verildiği için davacının davalı Apartman Yöneticiliği nezdinde 01/01/2007-18/06/2010 tarihleri arasında geçen hizmetleri yönünden yapılan değerlendirmede yapılan hizmetin niteliğine göre “yaklaşık ayda 6 günlük çalışmayı gerektireceği” belirtilmiş ise de yapılan hesaplamada “aylık 7 gün üzerinden” çalışmanın varlığının kabul edildiği ve sonuç olarak davalı Apartman Yöneticiliği tarafından davacı adına ,

01/01/2007-18/06/2010 tarihleri arasında 193 günlük hizmet süresinin Kurum'a bildirilmesinin gerektiği” şeklindeki görüşün Mahkeme'ye bildirildiği anlaşılmaktadır. 01/01/2007-18/06/2010 tarihleri arasında aylık 6 günlük çalışmanın varlığı kabul edilmiş iken yapılan hesaplama ile bu sürenin ayda 7 gün olarak değerlendirilmesi neticesi hazırlanan hatalı bilirkişi raporunun esas alınmak suretiyle Mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HUMK’un 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı hatalı kısım düzeltilmek suretiyle onanmalıdır.