KÜNYE
21. Hukuk Dairesi 2014/214 E., 2014/28356 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Aralık 2014
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
312 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
KARAR
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,
2-Dava, davacının davalı şirkete ait iş yerinde 01.01.2007-21.11.2009 tarihleri arasında geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmaların tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın kabulü ile davacının 01.01.2007-08.05.2008, 14.08.2008-07.06.2009, 12.07.2009-21.11.2009 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmiş ise de davacının 18 yaşından önce sigortalılığın başlaması sonucunu doğuracak şekilde tespit kararı verilmesi doğru değildir.
Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 60/G maddesi 18 yaşından önce malüllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi olanların sigortalılık süresinin, 18 yaşını doldurdukları tarihte başlayacağına, bu tarihten önceki süreler için ödenen malüllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primlerinin prim ödeme gün sayısı hesabına ekleneceğini belirtmektedir. Somut olayda davacı, davalı şirkete ait iş yerinde çalışmaya başladığının tespit edildiği 01.01.2007 tarihinde davacı henüz 18 yaşını doldurmamıştır. Bu nedenle verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK'nın geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 21. Hukuk Dairesi, E. 2014/214, K. 2014/28356, 25 Aralık 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama