Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2014/22358 K.2015/15954

Davacı, 17/03/1992-04/10/2000 tarihleri arasındaki bağkur hizmetlerinin tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dava, davacının 17.03.1992- 04.10.2000 tarihleri arasında Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulü ile davacının 07.05.1992- 04.10.2000 tarihleri arasında zorunlu Bağ-Kur( 4/1-b) sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Davacının vergi kaydına istinaden 07.05.1992- 04.10.2000 tarihleri arasında Bağ-Kur sigortalılığının devam ettiğine dair mahkemenin kabulü yerindedir. Ancak sigortalılığın başlangıcında hataya düşülmüştür. Davanın yasal dayanaklarından olan 1479 sayılı yasanın 24/II-a bendine göre 18 yaşının doldurmayanlar bu kanunun uygulanmasında sigortalı sayılmazlar. Öte yandan davacının 20.06.1974 doğumlu olduğu sabittir. Hal böyle olunca da Bağ-Kur sigortalılığının başlatıldığı 07.05.1992 tarihinde davacının henüz 18 yaşını doldurmadığı ortadadır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde ve özellikle Bağ-Kur sigortalılığının 18 yaşını doldurduğu 20.06.1992 tarihinden başlatılmak gerekirken 07.05.1992 tarihinden başlatılması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Kural olarak davayı kaybeden taraf yargılama giderleri ve avukatlık ücretinden sorumludur. Davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa mahkemenin yargılama giderlerini taraflar arasında paylaştırması gerekir (HUMK md.417).

Somut olayda, davacının istemi 17.03.1992- 04.10.2000 tarihleri arasında bağ-kur sigortalılığının tespitine yönelik olup davacının 1479 sayılı kanuna tabi sigortalılığının 20.06.1992 tarihinden itibaren başlatılması gerektiğinden davanın kısmen kabulü yerine tamamen kabulüne karar verilerek vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin davalı kurum üzerinde bırakılması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'un 438/7.maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, sigortalılığın başlangıç tarihi ile avukatlık ücreti ve yargılama gideri yönünden düzeltilerek onanmalıdır.