Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2014/22934 K.2015/12255

Davacı, davalı işyerinde 06/11/2002-17/10/2005 tarihleri arasında çalıştığının, iş kazası geçirdiği ve manevi tazminat alacağının faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, hüküm kısmında yazılı maddi tazminatın gerçekte işçilik alacağı olduğu ve hükmün infazı sırasında dikkate alınabileceğinden davalı Kurum ve davalı işveren vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle, davacının sair temyiz itirazlarının reddine,

Dava, davacının davalı işyerinde geçen hizmetlerinin tespiti, işçilik alacağı ve geçirdiği iş kazasından dolayı manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, hizmet tespiti davasının hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine, işçilik alacakları ve manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, hizmet tespiti davasının hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi olması usul ve yasaya uygun olup, davalı Kurum ve işveren için ayrı ayrı vekalet ücretine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı H.M.K.'nın 370/2 maddesi hükmü uyarınca hüküm bozulmayarak düzeltilerek onanmalıdır.