Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2014/3396 K.2014/5985

Davacı, yurtdışında ilk defa çalışmaya başladığı tarihin de kabulüne, bu tarihin 5510 sayılı Yasa'nın 4/1-a maddesi kapsamında sigorta başlangıcına esas alınmasına, yurtdışında geçen çalışmalarının borçlanma talebinin kabulüne karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

1) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2) Dava, davacının yurt dışındaki sigortalılığı nedeniyle ülkemizdeki sigortalılık başlangıç tarihinin 4/1-(a) bendi kapsamında tespiti ile davacının yurt dışı borçlanma hakkı bulunduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının giriş tarihi olan 18/11/1985 tarihinin sigorta başlangıcı olarak kabulü ile bu tarihten itibaren izinle vatandaşlıktan çıktığı 10/02/2005 tarihine kadar Avusturya'da geçen süreleri borçlanabileceğinin tespitine ve sigorta başlangıcının 5510 sayılı yasanın 4/a maddesi kapsamında değerlendirilmesi talebinin reddine karar verilmiştir.

Somut olayda, mahkemece davacının yurt dışında sigortaya giriş tarihinin ülkemizde 5510 sayılı Kanun'un 4/1-(a) bendi kapsamında sigortalılık başlangıç tarihi olarak tespiti isteminin reddine karar verilmiş ise de 29.maddesinin 4.fıkrasında yer alan hüküm doğrultusunda belirlenen sigortaya giriş tarihinin; yurt dışınde geçen çalışmanın niteliğine (bağımlı veya bağımsız) bakılmaksızın tüm sigortalılık halleri bakımından başlangıç sayılması gerekirken yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’un 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.