Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2014/4258 K.2014/13341

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davacı ve davalı T.. A.. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, kanuni geciktirici nedenler ile temyiz kapsam ve nedenlerine göre davacıların tüm, davalı T. Yapı ve Mak. Kimya. End. A.Ş.'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine, 2- Dava, sigortalının iş kazası sonucu vefatı nedeniyle yakınlarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davacı eş yararına 102.383,85 TL maddi ve 30.000,00 TL manevi, davacı çocuk yararına 30.200,69 TL maddi ve 30.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 10.05.2011 tarihinden itibaren işlecek yasal faizi ile davalılardan müştekeren ve mütseselsilen tahsili ile davacıla ödenmesine karar verilmiştir.

Somut olayda, dava dilekçesi ile davacı eş ve çocuk yararına ayrı ayrı 5.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın talep edildiği, yargılama aşamasında alınan ve Yol-İş Genel Sendikası tarafından bildirilen emsal ücrete göre hesaplama yapılan 10.05.2013 tarihli hesap raporunda davacı eşin maddi zararının 123.731,76 TL, davacı çocuk Şahsenem'in maddi zararının 37.447,31 TL olduğunun belirtildiği, davacılar vekilinin 04.07.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat istemlerini 10.05.2013 tarihli hesap raporu doğrultusunda artırdığı, hesap raporuna ücret yönünden itiraz üzerine İnş.

Sanatkarları Esnaf Odasından alınan emsal ücret verilerine göre hesaplama yapılan 04.11.2013 tarihli hesap raporunda davacı eşin maddi zararının 102.383,85 TL, davacı çocuk Şahsenem'in maddi zararının 30.200,69 TL olduğunun belirtildiği, Mahkemece maddi tazminat istemleri konusunda 04.11.2013 tarihli hesap raporu hükme esas alınarak sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Tarafların, davanın görülmesi ve sonuçlanması için ödedikleri paraların tümüne yargılama giderleri denir. Türk hukukunda yargılama giderleri geniş anlamda kullanılmakta ve buna harç ve vekalet ücreti de dahil sayılmaktadır.

Yargılama giderlerinin neler olduğu HMK' nın 323. maddesinde gösterilmiştir. Maddenin g bendine göre “vekille takip edilen davalarda kanun gereğince takdir olunacak vekalet ücreti” yargılama giderlerindendir.

“Vekalet ücretinin yargılama giderlerinden olması, davada tarafların (özellikle davayı kısmen veya tamamen kazanan ve bu nedenle lehine yargılama gideri hükmedilecek olan tarafın davayı (bizzat değil) vekil (avukat) vasıtasıyla takip etmiş olmaları hali içindir. Bir taraf davasını bizzat takip etmiş ve davayı kazanmış ise (karşı taraf davayı bir vekil vasıtasıyla takip etmiş olsa bile) davayı kazanan taraf lehine yargılama gideri olarak vekalet ücretine hükmedilemez.” (Bakı Kuru - Ramazan Arslan - Ejder Yılmaz - Medeni Usul Hukuku Ders Kitabı - Ankara 2011 - Sayfa 732)

“Yargı devletin temel fonksiyonlarından biridir ve bu yolla adalet dağıtımı, bir kamu hizmetidir. Yargılama giderleri genel olarak bir yargısal koruma faaliyetinin yürütülebilmesi için ödenmesi gereken ve bu sebeple ortaya çıkan giderlerdir. Bu giderler harçlar, masraflar ve vekalet ücreti olarak üçe ayrılır.

Davada kendisini bir vekil ( Kural olarak avukat) ile temsil ettirmiş olup da davayı kazanan taraf lehine, diğer yargılama giderleri ile birlikte birde vekalet ücreti ödenmesine hükmedilir. Mahkeme tarafından bu vekalet ücretinin hesabında, davayı kazanan tarafın avukatı ile arasındaki vekalet ücret sözleşmesinde kararlaştırılan ücret değil, Avukatlık Asgari Ücret Tarifeleri esas alınır.'' (Hakan Canıtez - Oğuz Atalay - Muhamet Özekes - Hukuk Muhakemeleri Kanunu Hükümlerine Göre Medeni Usul Hukuku – Ankara 2011 - Sayfa 691 vd. )

Yukarıda belirtilen açıklamalar ışığı altında; somut olayda, davacılar vekilinin maddi tazminat istemlerini hatalı ücret verilerine göre hesaplama yapılan 10.05.2013 tarihli hesap raporu doğrultusunda artırması ve hüküm altına alınan maddi tazminat miktarları ile ıslah edilen miktarlar arasındaki farkın önceden öngörülemeyecek bir nedenden kaynaklanmadığı gibi hakkaniyet ilkesi veya takdiri indirim nedenine de dayanmadığının anlaşılmasına göre, kendisini vekil ile temsil ettiren davalı T. Y. ve Mak. Kimya. End. A.Ş. yararına red edilen maddi tazminat miktarları üzerinden vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, yazılı şekilde red vekalet ücretine hükmedilmemesi hatalı olmuştur.

O halde, davalının bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmelidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK'nın geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.