KÜNYE
21. Hukuk Dairesi 2014/4417 E., 2014/6207 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Mart 2014
Karar Metni
304 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
.... Davacı, haciz işlemi ve takibin iptaliyle maaşından yapılan kesintilerin iadesine, % 40 tazminata hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
KARAR
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,
2- Dava, davacıya kooperatif yönetim kurulu üyeliği nedeni ile gönderilen borçtan sorumlu olmadığının tespiti ile emekli maaşına konan haczin kaldırılması ve maaşından yapılan kesintilere haczedildikleri tarihten itibaren yasal faize hükmedilmesi ve alacağın %40 oranında tazminata hükmedilmesi istemine ilişkindir.
Davanın kısmen kabulüne karar veren mahkemece isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmediği görülmüştür.
Mahkemece, haciz işleminin iptali ile davacının aylığından yapılan kesintilerin iadesi ve tazminat talebinin reddi yönünden kurulan hüküm yerinde ise de, Kurumca aylık yapılan kesintilerin, her bir kesintinin yapıldığı tarihten itibaren Kurumun aylıkların ödenmesinde yasal faizinden sorumlu olacağı hususunun hükümde açıkça belirtilmemiş olması infazda tereddüt yaratacak mahiyette olduğundan usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK'nın geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
....
Yargıtay 21. Hukuk Dairesi, E. 2014/4417, K. 2014/6207, 27 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama