Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2014/6533 K.2014/14923

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici nedenlere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, 2-Dava, sigortalının iş kazasından sürekli iş göremezliği nedeniyle maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, 110.517,80 TL maddi ve 75.00,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 04.02.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden.

SGK Teftiş Kurulu Başkanlığı tarafından olayın iş kazası olduğunun tespit edildiği, davacı sigortalının sürekli iş göremezlik oranının SGK Maluliyet Daire Başkanlığınca % 66 olarak tespit edildiği, bu rapora davalı tarafın haricen itirazı üzerine SGK Yüksek Sağlık Kurulu'nun 10.11.2010 tarihli kararında davacı sigortalının daha önce tespit edilen % 66 sürekli iş göremezlik oranının düzeltme kaydıyla % 65 olduğunun tespit edildiği, bu karara istinaden davacıya Kurumca % 65 sürekli iş göremezlik oranı üzerinden gelir bağlandığı,

yargılama aşamasında bu rapora davalı vekilinin itirazı üzerine Bursa Adli Tıp Grup Başkanlığı'ndan alınan raporda sürekli iş göremezlik oranının % 65 olduğunun belirtildiği, 30.05.2012 tarihli duruşmada bu rapora karşı davacı vekilinin % 65.6 sürekli iş göremezlik oranını kabul ettiklerini ve dosyasının hesap bilikişisine gönderilmesini, davalı vekilinin sürekli iş göremezlik oranındaki çelişki nedeniyle dosyasının İstanbul Adli Tıp Kurumu'na gönderilmesini talep ettiği, dosyasının Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesi'ne gönderilmesi üzerine 12.12.2012 tarihli raporda davacının sürekli iş göremezik oranın % 69 olduğunun belirtildiği,

bilirkişi hesap raporunda % 69 sürekli iş göremezlik oranı üzerinden yapılan hesaplama sonucu tespit edilen maddi zarar miktarından Kurumca davacıya % 65 sürekli iş göremezlik oranı üzerinden bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin rücu edilebilecek kısmının tenzil edilmesi sonucu 110.517,80 TL karşılanmamış zararı bulunduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır.

Manevi tazminata ilişkin karada bir isabetsizlik yoktur. Uyuşmazlık maddi tazminatın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davacı sigortalının Kurumca belirlenen % 65 sürekli iş göremezlik oranına davacı tarafın itirazı bulunmadığından kesinleşmiş olduğu dikkate alınarak maddi tazminatın kesinleşen % 65 sürekli iş göremezlik oranı üzerinden hesaplattırılarak çıkacak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde % 69 sürekli iş göremezlik oranı üzerinden hesaplama yapılan bilirikişi hesap raporunun hükme esas alınması doğru olmamıştır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.