Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2014/6550 K.2015/4060

Davacı, 1458914489 ... sigortalılığının iptaliyle, 12/10/2011 tarihindeki Kurum işleminin ve işletilen veya işletilecek olan prim borçlarının iptaline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

Davacı, davalı Kurum tarafından 01.10.2008 tarihinden itibaren başlatılan 5510 sayılı Yasa'nın 4/1-b maddesi kapsamındaki sigortalılığının ve prim borçlarının iptalini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 01.07.2003 tarihinden itibaren ... emeklilik sigortasından emekli aylığı aldığı, davacının Türkiye'de 11.09.1991 tarihinden beri devam eden vergi kaydı bulunduğu, 12.09.1991 tarihli yoklama fişinde; davacının, 11.09.1991 tarihinden itibaren... plakalı minibüs ile yolcu taşımacılığına başladığının tespit edildiği, 20.02.2012 tarihli yoklama fişinde de; önceden beri...plakalı araç ile otobüs işletmesi işi yaptığı, 11.12.2012 tarihinde ...ile ortak olarak ... plakalı aracı satın alarak otobüs işletmesi işine başladığı,

encümen kararına istinaden bu işe 01.03.2013 tarihinde başlayacağı, bu tarihte şahsi işini bırakacağının bildirildiği, davacının oda ve sicil kaydı bulunmadığı, 26.10.2011 tarihli ikamet belgesinin tercümesine göre; davacının, 1985 yılından beri ...'da ikamet etmekte olduğu, ayrıca Türkiye'den yapılan ikamet sorgusunda da ikametinin ... olarak göründüğü, ancak ikinci bir adres olarak Uşak Ünalan mahallesinde bir adres bildirdiği,

davalı Kurum tarafından davacının, devam eden vergi kaydı gereğince 5510 Sayılı Yasanın 4/1-b maddesi kapsamında 01.10.2008 tarihinden itibaren tescil edildiği ve 31.10.2011 tarihi itibari ile 11.066,90 TL borç çıkarıldığı anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını. 5510 sayılı Yasa'nın 4. ve 5. maddelerinde düzenlenen kısa ve uzun vadeli sigorta kolları hükümlerine tabi tutulmayarak sigortalı sayılmayacak kişileri düzenleyen 6. maddesi oluşturmaktadır.

5510 sayılı Yasa'nın 6/e maddesi, “ Yabancı bir ülkede kurulu herhangi bir kuruluş tarafından ve o kuruluş adına ve hesabına Türkiye'ye bir iş için gönderilen ve yabancı ülkede ... sigortaya tâbi olduğunu belgeleyen kişiler ile Türkiye'de kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan, yurt dışında ikamet eden ve o ülke ... ... mevzuatına tâbi olanların ” sigortalı sayılmayacaklarını düzenlemekte olup 11.09.2014 tarihli Mükerrer Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6552 sayılı Yasa'nın 40. maddesi ile yapılan değişiklikle; “ Uluslararası ... ... sözleşmeleri hükümleri saklı kalmak kaydıyla;

yabancı bir ülkede kurulu herhangi bir kuruluş tarafından ve o kuruluş adına ve hesabına Türkiye'ye üç ayı geçmemek üzere bir iş için gönderilen ve yabancı ülkede ... sigortaya tabi olduğunu belgeleyen kişiler ile Türkiye'de kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan, yurt dışında ikamet eden ve o ülke ... ... mevzuatına tabi olanlar ” halini almıştır.

Görüldüğü üzere anılan Yasa maddesi; Türkiye'de kendi adına ve hesabına bağımsız çalışan kişilerden, yurt dışında ikamet eden ve o ülke ... ... mevzuatına tabi olanları 5510 sayılı Yasa'nın 4. ve 5. maddeleri kapsamında sigortalı olarak kabul etmemektedir.

Somut olayda ise; davacı, 01.07.2003 tarihinden itibaren ...'da emekli sigortalı durumunda bulunmaktadır. Bu nedenle davacının söz konusu emeklilik halinin, Yasa'da belirtilen “ o ülke ... ... mevzuaatına tabi olma” olarak değerlendirilmesi mümkün olmamakla, davacının davalı Kurum tarafından 01.10.2008 tarihinden itibaren 5510 sayılı Yasa'nın 4/b maddesi kapsamında sigortalı sayılmasında hukuka aykırılık bulunmadığı göz ardı edilerek sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.