Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2014/7588 K.2014/10011

Davacı, 04/09/1989-20/01/1999 tarihleri arasındaki hizmetlerini 3201 sayılı Yasa hükümleri gereğince borçlanabileceğine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 04.09.1989-20.01.1999 tarihleri arasında yurt dışında geçen süreyi borçlanma hakkı bulunduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının yurt dışında 18 yaşını doldurduktan sonra Türk Vatandaşı iken geçen ve belgelendirilen sigortalılık süreleri ve bu süreleri arasında veya sonunda her birinde bir yıla kadar olan işsizlik süreleri ile yurt dışında ev kadını olarak 06/12/1989-20/01/1999 tarihleri arasındaki geçen süreleri 3201 sayılı Yasa Hükümleri gereğince borçlanabileceğinin tespitine karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 326.maddesine göre Kanunda yazılı hâller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir. Davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa, mahkeme, yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştırır. Aleyhine hüküm verilenler birden fazla ise mahkeme yargılama giderlerini, bunlar arasında paylaştırabileceği gibi, müteselsilen sorumlu tutulmalarına da karar verebilir.

Somut olayda, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmesi nedeniyle davacının yaptığı yargılama giderlerinin tarafların haklılık oranına göre paylaştırılması ve davalı Kurum yaranına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken yargılama giderinin tamamının davalıdan tahsiline karar verilmesi ve Kurum yararına avukatlık ücretine karar verilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'un 438/7.maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.