Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2014/7866 K.2014/9827

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ..tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dava, 14.06.2009 tarihindeki iş kazası nedeniyle hak sahiplerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, duruşmanın 01.10.2013 günlü oturumunda tefhim edilen kısa karar ile davalılardan S..

E.. aleyhine açılan davanın husumet yönünden reddine, davacıların diğer davalılar aleyhine açtıkları maddi manevi tazminat davasının kabulü ile, davacılardan Leyla için 103.681,63 TL maddi-20.000,00 TL manevi, Hamza için 8.996,75 TL maddi- 20.000,00 TL manevi, Yasin için 16.451,76 TL maddi-20.000,00 TL manevi, Elif için 10.000,00 TL manevi, Niyazi, Ali ve Ümit için ise ayrı ayrı 5.000,00'er TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine,

davalılar M.Ali ve Kemal'in manevi tazminat yönünden taleple bağlılık ilkesi gereğince sorumluluklarının Leyla için 10.000,00 TL, Hamza için 10.000,00 TL, Yasin için 10.000,00 TL, Elif için 5.000,00 TL, Niyazi için 3.000,00 TL, Ali için 3.000,00 TL, Ümit için 3.000,00 TL olduğunun gözetilmesine karar verilmiş ise de gerekçeli kararın hüküm bölümünde "davalılardan S..

E.. aleyhine açılan davanın husumet yönünden reddine, davacıların diğer davalılar aleyhine açtıkları maddi manevi tazminat davasının kabulü ile, davacılardan, Leyla için 10.000,00 TL, Hamza için 7.500,00 TL, Yasin için 7.500,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte kalan Leyla için 93.681,63 TL, Hamza için 1.496,75 TL, Yasin için 8.951,76 TL maddi tazminatın faizsiz olarak Sadettin dışındaki diğer davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine,

(davalılar Mehmet Ali ve Kemal'in maddi tazminatın Leyla için 5.000,00 TL , Hamza için 5.000,00TL, Yasin için 5000,00 TL miktar üzerinden faizden sorumlu tutulmalarına), Leyla için 20.000,00 TL manevi, Hamza için 20.000,00 TL manevi,

Yasin için, 20.000,00 TL manevi, Elif için 10.000,00 TL manevi, Niyazi, Ali ve Ümit için ayrı ayrı 5.000,00'er TL manevi tazminatların dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte Sadettin dışındaki davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, davalılar M.Ali ve Kemal'in manevi tazminat yönünden taleple bağlılık ilkesi gereğince sorumluluklarının Leyla için 10.000,00 TL, Hamza için 10.000,00 TL, Yasin için 10.000,00 TL, Elif için 5.000,00 TL, Niyazi için 3.000,00 TL, Ali için 3.000,00 TL, Ümit için 3.000,00 TL olduğunun gözetilmesine, karar verildiği anlaşılmaktadır.

Hakimin son oturumda tutanağa yazdırıp tefhim ettiği karar, esas karar olup, sonradan yazılan gerekçeli kararın bu karara aykırı olmaması gerekir. Oysa kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasının aykırı olduğu zaptın ve kararın incelenmesinden açıkça anlaşılmaktadır. Öte yandan konuyla ilgili 10.04.1992 günü ve 1991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bu aykırılığın giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gereği açıktır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazların kabul edilmeli, hüküm bozulmalıdır.