Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2015/10400 K.2016/7860

Davacılar murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davacılar ve davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dava; 20.06.2010 tarihindeki iş kazasında yaşamını yitiren sigortalının haksahiplerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, davacıların davalı ... 'ne karşı maddi ve manevi tazminat istemlerinin sübut bulmadığından reddine, davacıların davalılar ...

Genel Müdürlüğü ve ...'ne karşı maddi tazminat istemlerinin kısmen kabulü ile dava konusu davacı ... için 36.125,22-TL, davacı ... için 962,46-TL, davacı ... için 1.405,95-TL, davacı ... için 5.678,55-TL ve davacı ... için 11.283,76-TL maddi tazminatın iş kazası tarihi olan 20.06.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ...

Genel Müdürlüğü ve ...'nden müştereken ve müteselsilen alınarak ayrı ayrı anılan davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin istemlerin ayrı ayrı reddine, davalı ... Anonim Şirketi'nin sorumluluğunun sigorta teminat limiti ile sınırlı tutulmasına, davacıların davalı ...

Genel Müdürlüğü'ne karşı manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulü ile dava konusu her davacı için ayrı ayrı 10.000,00-TL manevi tazminatın iş kazası tarihi olan 20.06.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... Genel Müdürlüğü'nden alınarak ayrı ayrı davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin istemlerin ayrı ayrı reddine, karar verilmiştir.

İnsan yaşamının kutsallığı çevresinde işveren, iş yerinde işçilerin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu İş Kanununun 73.maddesinin açık buyruğudur.

Somut olayda ... Kurumu Trafik İhtisas Dairesi'nin 27.01.2011 tarihli raporunda özetle, dava dışı makinist ...'in kusursuz, davacılar yakını sürücü ...'in asli ve tam kusurlu olduğu belirtilmiş, aynı olaya ilişkin ..., ... ile ... tarafından düzenlenen 13.12.2011 tarihli raporda ise dava sebebi trafik iş kazasında davacılar murisi ...'in %75, davalı ... Genel Müdürlüğü'nün ise %25 oranında kusurlu olduğu mutalaa olunmuştur.

Bu kapsamda dosyada mevcut kusur raporları arasında çelişki bulunduğu belli olmakla birlikte yine hükme esas alınan 13.12.2011 tarihli kusur raporunun İş Kanununun 77.maddesinin öngördüğü koşulların göz önünde tutulduğu bir rapor olmamasına göre bu raporun da tek başına hükme esas alınabilecek bir rapor olmadığı da açıktır.

Zira bu raporda yapılan işin niteliğine göre işverence uygulanması gereken İş Sağlığı ve Güvenliği Yönetmeliğinin ilgili maddelerini incelemek suretiyle, işverenin işin görümü sırasında alması gerekli önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri alıp hangilerini almadığı, bu önlemlerin alınması ve uygulandığının denetiminin kimin yada kimlerin görevinde olduğu gibi hususlara ayrıntılı olarak yer verilmemiştir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Yapılması gereken iş; dosyanın işçi sağlığı-iş güvenliği konularında uzman ehil bilirkişi heyetine tevdi ile 20.06.2010 tarihli iş kazasını yukarıda açıklandığı biçimde İş Kanununun 77.maddesinin öngördüğü koşullar dahilinde bu heyete yeniden inceletmek, buradan gelecek neticeye göre dosyadaki bilgi ve belgeleri birlikte değerlendirip sonuca göre karar vermekten ibarettir. O halde, temyiz eden taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.