Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2015/1425 K.2015/11991

Davacı, maluliyet oranının tespitiyle maluliyet aylığı ve yaşlılık aylığı arasındaki ücret farkının tahsiline, dava tarihinden itibaren maluliyet aylığı bağlanmasına, meslek hastalığı nedeniyle 70.000,00-TL manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, kanuni gerektirici nedenlere göre, davalıların tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, sigortalının meslek hastalığı nedeniyle sürekli iş göremezlik oranının tespiti, ücret farkı alacağı, maluliyet aylığı bağlanması, meslek hastalığı nedeniyle maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, maluliyet tespiti davasının konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, ücret farkı alacağı ve birleşen davadaki maddi tazimnat istemlerinin reddine, manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile davacı eş yararına 15.000,00 TL davacı çocuklar yararına ayrı ayrı 5.000,00 TL manevi tazminatların davalı işverenden tahsili ile davacılara ödenmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; asıl dava dilekçesi ile müteveffa sigortalının maluliyet oranının belirlenmesi, ücret farkı alacağı, dava tarihinden itibaren malulluk aylığı bağlanması, meslek hastalığı nedeniyle davalı işverenden 70.000,00 TL manevi tazminatın tahsili isteminde bulunduğu, sigortalı ...'in yargılama aşamasında 08.02.2011 tarihinde vefat ettiği, ....

Daire Başkanlığı'nca 03.09.2010 tarihli rapora istinaden müteveffa sigortalının kronik akciger hastalığı nedeniyle % 76 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığının tespit edildiği, hükme esas bilirkişi kusur raporunda meslek hastalığının meydana gelmesinde davalı işverenin % 94, müteveffa işçinin % 6 oranında kusurları bulunduğunun belirtildiği, 25.04.2013 tarihli hesap raporunda 18.08.2008 tarihinden müteveffa sigortalının muhtemel bakiye ömrü süresince yapılan hesaplama sonucu 15.414,33 TL maddi zararı bulunduğunun tespit edildiği,

bu rapordan sonra müteveffa sigortalının mirasçıları davacı eş ve çocukların birleşen dava ile 15.414,33 TL maddi tazminatın davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep ettikleri anlaşılmaktadır.

İş kazası veya meslek hastalığı sonucu sürekli işgöremezlikte maddi zarar sigortalının zararlandırıcı sigorta olayından önce ve sonraki durumu arasında oluşan farktan ibarettir. Başka bir anlatımla zararlandırıcı sigorta olayı meydana gelmeden önce malvarlığı hangi durumda ise o durumla zararlandırıcı sigorta olayı olduktan sonraki durum arasında ortaya çıkan fark iş kazası veya meslek hastalığı sonucu maddi tazminat isteminin temelini oluşturur.

Tazminatın saptanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, Sosyal Sigortalar tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. Tazminat miktarının ise işçinin rapor tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu yönü ise söz götürmez.

Somut olayda, müteveffa sigortalının meslek hastalığının anlaşıldığı tarihten vefat ettiği tarihe kadar meslekte kazanma gücündeki azalma nedeniyle maddi zarara uğradığı sabit olmasına rağmen, Mahkemece hatalı değerlendirme ile Kurumca müteveffa sigortalıya birikmiş 6.562,87 TL iş göremezlik aylığı ödenmesi ve müteveffanın davalı işyerinden emekli olduktan sonra çalışacak durumda olmadığının anlaşılması nedeniyle maddi bir zararının bulunmadığının kabul edilmesi doğru olmamıştır.

Yapılacak iş; davacıların talebini aşmamak koşuluyla, müteveffa sigortalının meslek hastalığının anlaşıldığı tarihten vefat ettiği tarihe kadar(gerçek durum belli iken varsayıma dayalı hesap yapılamayacağından) % 76 sürekli iş göremezlik oranı üzerinden maddi zararını hesaplattırmak ve Kurumca müteveffa sigortalıya yapılan fiili ödemelerin davalı işverenin kusuruna isabet eden rücuya tabi kısımını maddi zarar miktarından indirerek bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.