Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2015/1556 K.2015/11937

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmaları ile geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

Dava, davacının 27.04.2010 tarihinden itibaren 20 gün davalı şirketlere ait iş yerinde çalıştığının ve 27.04.2010 tarihinde maruz kaldığı kazanın iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının 27.04.2010 tarihinde davalılardan ....'ye ait iş yerinde geçirdiği kazanın iş kazası olduğu ve bu tarihte bir (1) gün sigortalı çalıştığının tespitine, 20 günlük hizmet tespitine ilişkin talebin vazgeçme nedeni ile reddine, davalı .... yönünden açılan davanın da husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının çalıştığı ve çalışırken iş kazasına maruz kaldığı işyerinin kime ait olduğu ve ceza davasında bu yönde yapılan tespitin hukuk hâkimini bağlayıp bağlamayacağına ilişkindir.

Somut olayda; davacının 27.04.2010 tarihinde, ... ili, ... İlçesi, ... Köyünde bulunan ...

Çiftliğinde, hayvan barınağı çatı aktarım işinde çalışırken kırık etermitlerden birisine basması sonucu düşüp yaralandığı, dava konusu olay ile ilgili olarak ...’nin müdürü .... ile dava dışı ... ve .... hakkında ceza soruşturması yapıldığı, neticeden kusursuz olan ... ve .... ile ilgili Kovuşturmaya Yer Olmadığına Dair Karar verildiği, ...’nin müdürü ... hakkında, davacının taksirle yaralanması nedeniyle dava açıldığı,

Sulh Ceza Mahkemesinde 2011/203 E. sayılı dosya üzerinde görülen davada 15.11.2011 tarih, 2011/482 sayılı Karar ile ....’ın sabit görülen taksirle yaralama suçundan dolayı neticeden 2.700,00 TL idari para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, verilen karar kesin olduğundan temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmıştır.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 74. (818 sayılı Borçlar Kanunu 53.) maddesi hükmü gereğince, hukuk hâkimi kusur olup olmadığına karar vermek için ceza hukukunun sorumluluğa dair hükümleri ile bağlı olmadığı gibi, kusurun takdiri ve zarar miktarının belirlenmesi konusunda da ceza mahkemesi kararı ile bağlı değildir.

Ancak ceza mahkemesinin mahkûmiyet kararındaki, fiilin hukuka aykırılığını ve illiyet bağını saptayan maddi olaya ilişkin kabul yani kesinleşen ceza mahkemesi kararındaki maddi olgu hukuk hâkimini de bağlar. Ceza mahkemesi kendine has usuli olanakları nedeniyle hükme esas aldığı maddi olayların varlığını saptamada daha geniş yetkilere sahiptir.

Bu nedenle ceza mahkemesinde saptanacak maddi olayın yargısal bir kararla saptanmış olması gerçeğinin hukuk hâkimini de bağlaması gerekir. Bu hal. Kamunun yargıya olan güveninin korunmasının bir gereği olduğu gibi, söz konusu Türk Borçlar Kanununun 74. maddesinde öngörülen kuralın da doğal bir sonucudur. Nitekim bu husus, Yargıtay'ın yerleşmiş ve kökleşmiş görüşleri ile de kabul edilmiş bulunmaktadır.

Buna göre Sulh Ceza Mahkemesinin ...’nin müdürü .... hakkında verdiği mahkûmiyet kararı karşısında, işverenin ... olduğunun sabit olduğu anlaşılmasına rağmen işveren olarak ....’nin kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olmuştur. Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, davalılar ... ve ....’nin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.