Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2015/1753 K.2015/5837

Davacı, ...'da 18 yaşını ikmal ettiği 26/09/1983 tarihinin 5510 sayılı Yasa'nın 4/1-a bendi gereğince ... başlangıcı olduğunun ve yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine, ödenmeyen aylıkların faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Davacı vekili, 15.12.2014 havale tarihli dilekçesi ile yargılama giderlerinin hüküm fıkrasında yazılmasının ihmal edildiğini beyanla masrafların yeniden hesaplanarak maddi hatanın giderilmesini, kararın düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece, 22.12.2014 tarihli ek karar ile hükmün 9.bendinin düzeltilmesine karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 305. maddesinde hükmün tavzihi düzenlenmiştir. Buna göre hükmün tavzihi yoluna, bir hükmün yeterince açık olmaması, birbirine aykırı fıkralar içermesi yahut icrasında tereddütler uyandırması halinde, icrası tamamlanıncaya kadar, hükümdeki gerçek anlamın ortaya çıkarılması amacıyla başvurulur. Mahkeme tavzih adı ile hükmü değiştiremez.

Somut olayda, yerel mahkemenin 22.12.2014 tarihli ek karar ile düzeltilmesine karar verdiği 2013/571E, 1928K sayılı, 25.12.2013 tarihli hükmün, davalı Kurum vekilinin temyiz talebi üzerine Dairemizin 20.11.2014 tarihli, 2014/3760E, 24641K sayılı ilamı ile onandığı, davacının süresinde temyiz etmediği karara karşı sonradan verdiği maddi hata dilekçesinin tavzih niteliğinde de olmadığı, mahkemece onama ilamımız üzerine kesinleşmiş kararın ek karar ile değiştilemeyeceği göz önünde bulundurulmayarak, davacı vekilinin talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde ek karar tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve 22.12.2014 tarihli ek karar bozulmalıdır.